انجام قربانی قطع علقههای روحی ومالی است
گروه معارف: رئیس نهاد رهبری دانشگاه بوعلی سینا با اشاره به قربانی کردن و مبارزه با نفس بیان کرد: قربانی نمادی از قطع دلبستگی و جلوه ای از ایثار مال در راه محبوب واقعی است و انجام قربانی موجب قطع علقه های روحی ومالی است.
علی محمدعباسی رئیس نهاد رهبری دانشگاه بوعلی در گفت وگو با خبرگزاری بین الملی قرآن (ایکنا) از همدان اظهار کرد: خدای بزرگ فلسفه خلقت انسان را رسیدن به مقام خلیفه اللهی میداند، با توجه به آیه 30 سوره بقره « إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً من در زمین خلیفهای خواهم گماشت» بنابراین خدا برای رسیدن این بشر به این مقام بزرگ رفیع ظرفیتهای آن را نیز در انسان قرار داده است .
وی خاطر نشان کرد: انسان صاحب عقل ، اختیار ، شهوت است وبه تبع از ابزاری استفاده می کند که در صورت حرکت در مسیر صحیح، به آن مقام خلیفه اللهی خواهد رسید و بالاتر از ملائکه الهی جای خواهد گرفت ودر صورت عدم حرکت در مسیر حق وخلیفه اللهی، از حیوانات هم تنزل پیدا میکند که به گفته قرآن « أُولَئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ آنان همانند چهارپايان بلكه گمراه ترند آیه 179 انعام » میشوند .
وی با اشاره به آیه «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ و جنّ و انس را نیافریدم مگر برای اینکه مرا پرستش کنند 56 /ذاریات» گفت : خدای عزیز برای رسیدن انسان به مقام خلیفه اللهی برنامه ای عملی به نام عبادت همراه با معرفت قرارداده است ظرفیتهای خیر وشردر وجود انسان نهفته است اماباید برای رسیدن به مقام قرب، ظرفیت «شر» یعنی نفس اماره را ازبین ببرد وبر اوغلبه پیدا کند.
وی بیان کرد: با تامل در قرآن پی خواهیم برد که هر عمل خیر ونیکی که مایه تقرب و رحمت الهی می شود قربانی نام گرفته است اگرچه در عرف عام قربانی به معنی آن عمل عبادی یعنی ذبح حیوان در روزی خاص به نام عید الاضحی وعید قربان است.
وی در ادامه گفت: وقتی در سابقهی این عمل توجه میکنیم قربانی کردن از زمان حضرت آدم(ع) صورت میگرفته است، آنجائیکه هابیل وقابیل در محضر خداوند قربانی میآوردند وقربانی هابیل که قوچی بود، با صاعقه ای میسوزد واین نشانه قبول شدن قربانی بود وقربانی قابیل گندم، مورد قبول حضرت حق قرار نمیگیرد.
وی خاطر نشان کرد: قربانی کردن اسماعیل فرمانی از جانب خداوند برای امتحان حضرت ابراهیم(ع) است وحضرت اسماعیل (ع) با تمام دلبستگی هایی که به ایشان داشت، حاضر میشود فرزندش را ذبح کند وحضرت ابراهیم (ع) در این امتحان بزرگ الهی علی رغم وسوسه های شیطانی توانستند پیروز و سربلند شوند .
عباسی افزود: در واقع حضرت ابراهیم (ع) نفس اماره خود را ذبح کرد و آن نفس وسوسه گر را قربانی کرد تا همچنان در مسیر بندگی حضرت حق حضور داشته باشد و به مقام قرب الهی که عالی ترین مقام ونشانه بندگی خالصانه برسد.
وی گفت: در حقیقت انسان باید نفس اماره را قربانی کند ولشکر حق را برلشکر جهل وکفر خود پیروز گرداند تا مقدمات قرب و رسیدن به مقام خلیفه اللهی فراهم شود که فلسفه خلقت رسیدن به مقام توحید وقرب است واین جز غلبه برنفس اماره وشیطانی محقق نمی شود .
وی بیان کرد: معیارها و مولفه های تقرب انسان به خداوند با نگاه به آیات و روایات اسلامی، ایمان ، یقین ، تقوا ، عمل صالح ، ولایت پذیری ، اطاعت ، عبادت ، صداقت ، اخلاق حسنه و... است.
رئیس نهاد دانشگاه بوعلی سینا خاطر نشان کرد:جوان امروز با آن طینت پاک که در عرصه های متعدد نقش خودش را به خوبی ایفا نموده است واز خیلی از ابتلائات سر بلند بیرون آمده است با افزایش معرفت دینی و قراردادن معیارها یی وملاکهای خود به قرب اللهی می تواند رسد ، در مسیر بندگی خداوندقدم بردارد ونفس سرکش خود را کنترل نماید .
وی افزود : ایمان آن پنل ارتباطی بین انسان وپروردگار است ، با توجه به درونی بودن آن وشامل شدن گناهان قلبی وجوانحی ، نیاز است بیشتر تقویت شود بنابراین در گام و مرحله نخست ایمان، همه ی انسان ها خاصه جوانان عزیز باید تقویت شوند .
وی مرحله دوم را چنین بیان کرد : بنده به امر خدای خود سلسله وظایفی دارد که در ارتباط با مخلوقات وبه ویژه انسان ها تجلی پیدا می کند ، عمدتا شامل وظائف عملی و رفتاری می شود بنابراین یک انسانی که در مسیر بندگی حضرت حق حرکت می کند در ارتباط با دیگر انسانها باید رعایت حقوق ایشان را نماید واز هر گونه ظلم وستم اجتناب نماید و مراحل بعدی که توجه وشناخت هر انسان طلب کند.
رئیس نهاد رهبری دانشگاه بوعلی سینا به درسهای تربیتی قربانی کردن نفس اشاره کرد و گفت: 1- تسلیم الهی بودن :در قربانی کردن ظاهر عمل سر بریدن حیوان است اما واقعیت قضیه نهایت تسلیم ، سر سپردگی ، عشق وعلاقه بنده به مولای خود است . 2- افزایش تقوی : رعایت بایدها ونبایدها ی دین را تقوی الهی می گویند ، وقتی انسان در مسیر بندگی ، بایدها ونبایدها را رعایت کند مطمئنا در نزد پروردگار دارای قرب و تقوای دینی فرد را افزایش میدهد .
عباسی در ادامه گفت: لازمه ی تقوای قلب، طهارت نفس است وخدای متعال میفرماید: « لَنْ يَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها وَ لکِنْ يَنالُهُ التَّقْوي مِنْکُمْ گوشت قربانی و خون آن به خدانمی رسد، بلکه ، تقوای شما به خدا می رسد آیه 37 سوره حج»
وی خاطر نشان کرد : هدف آن است که با حرکت مدارج تقوا در مسیر یک انسان کامل قرار گرفت و روز به روز به خدا نزدیک تر شد .
عباسی با اشاره به قربانی کردن و مبارزه با نفس بیان کرد : قربانی نمادی از قطع دلبستگی و جلوه ای از ایثار مال در راه محبوب واقعی است وانجام قربانی موجب قطع علقه های روحی ومالی است.
وی با اشاره به قربانی کردن نفس تصریح کرد: به کمال رسیدن در گرو ذبح نفس حیوانی خویش ، اطعام وتوجه به مستمندان وتوکل به خدای رحمان، به انسان میآموزد تا قصد کند که به دنبال هوا وهوس نرود .
وی گفت : در اسلام ریاضت ، دوری از جامعه وعزلت معنا ندارد، یک بنده خوب خدا باید در عین همنشینی با خانواده، جامعه و حضور موثر در مراکز تصمیم ساز، در مسیر بندگی خدا تقوا پیشه کند.
عباسی در ادامه گفت: آنچه ارزشمند وتوصیه شده است همین است و نمونه ی بارز آن امام خمینی (ره) در عین حضور موثر در جامعه وفعالیتهای متفاوت دینی، سیاسی ، عرفانی و فرهنگی، بنده ی خوب خدا بود، این یعنی رعایت تقوا با حضور حداکثری در جامعه ، رعایت بایدها ونبایدها است .
وی با اشاره به ولنگاری و بی تفاوتی نسبت به معارف دینی گفت: بی تفاوتی نسبت به معارف دینی یعنی دور شدن از جایگاه حقیقی انسان که مقام خلیفه اللهی است ، خود را بنده شیطان قرار دادن است بنابراین از حیطهی ولایت الهی خود را خارج میکند ودر ولایت طاغوت قرار میگیرد که حد ومرزی ندارد .
وی خاطر نشان کرد: انسان صاحب عقل ، اختیار ، شهوت است وبه تبع از ابزاری استفاده می کند که در صورت حرکت در مسیر صحیح، به آن مقام خلیفه اللهی خواهد رسید و بالاتر از ملائکه الهی جای خواهد گرفت ودر صورت عدم حرکت در مسیر حق وخلیفه اللهی، از حیوانات هم تنزل پیدا میکند که به گفته قرآن « أُولَئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ آنان همانند چهارپايان بلكه گمراه ترند آیه 179 انعام » میشوند .
وی با اشاره به آیه «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ و جنّ و انس را نیافریدم مگر برای اینکه مرا پرستش کنند 56 /ذاریات» گفت : خدای عزیز برای رسیدن انسان به مقام خلیفه اللهی برنامه ای عملی به نام عبادت همراه با معرفت قرارداده است ظرفیتهای خیر وشردر وجود انسان نهفته است اماباید برای رسیدن به مقام قرب، ظرفیت «شر» یعنی نفس اماره را ازبین ببرد وبر اوغلبه پیدا کند.
وی بیان کرد: با تامل در قرآن پی خواهیم برد که هر عمل خیر ونیکی که مایه تقرب و رحمت الهی می شود قربانی نام گرفته است اگرچه در عرف عام قربانی به معنی آن عمل عبادی یعنی ذبح حیوان در روزی خاص به نام عید الاضحی وعید قربان است.
وی در ادامه گفت: وقتی در سابقهی این عمل توجه میکنیم قربانی کردن از زمان حضرت آدم(ع) صورت میگرفته است، آنجائیکه هابیل وقابیل در محضر خداوند قربانی میآوردند وقربانی هابیل که قوچی بود، با صاعقه ای میسوزد واین نشانه قبول شدن قربانی بود وقربانی قابیل گندم، مورد قبول حضرت حق قرار نمیگیرد.
وی خاطر نشان کرد: قربانی کردن اسماعیل فرمانی از جانب خداوند برای امتحان حضرت ابراهیم(ع) است وحضرت اسماعیل (ع) با تمام دلبستگی هایی که به ایشان داشت، حاضر میشود فرزندش را ذبح کند وحضرت ابراهیم (ع) در این امتحان بزرگ الهی علی رغم وسوسه های شیطانی توانستند پیروز و سربلند شوند .
عباسی افزود: در واقع حضرت ابراهیم (ع) نفس اماره خود را ذبح کرد و آن نفس وسوسه گر را قربانی کرد تا همچنان در مسیر بندگی حضرت حق حضور داشته باشد و به مقام قرب الهی که عالی ترین مقام ونشانه بندگی خالصانه برسد.
وی گفت: در حقیقت انسان باید نفس اماره را قربانی کند ولشکر حق را برلشکر جهل وکفر خود پیروز گرداند تا مقدمات قرب و رسیدن به مقام خلیفه اللهی فراهم شود که فلسفه خلقت رسیدن به مقام توحید وقرب است واین جز غلبه برنفس اماره وشیطانی محقق نمی شود .
وی بیان کرد: معیارها و مولفه های تقرب انسان به خداوند با نگاه به آیات و روایات اسلامی، ایمان ، یقین ، تقوا ، عمل صالح ، ولایت پذیری ، اطاعت ، عبادت ، صداقت ، اخلاق حسنه و... است.
رئیس نهاد دانشگاه بوعلی سینا خاطر نشان کرد:جوان امروز با آن طینت پاک که در عرصه های متعدد نقش خودش را به خوبی ایفا نموده است واز خیلی از ابتلائات سر بلند بیرون آمده است با افزایش معرفت دینی و قراردادن معیارها یی وملاکهای خود به قرب اللهی می تواند رسد ، در مسیر بندگی خداوندقدم بردارد ونفس سرکش خود را کنترل نماید .
وی افزود : ایمان آن پنل ارتباطی بین انسان وپروردگار است ، با توجه به درونی بودن آن وشامل شدن گناهان قلبی وجوانحی ، نیاز است بیشتر تقویت شود بنابراین در گام و مرحله نخست ایمان، همه ی انسان ها خاصه جوانان عزیز باید تقویت شوند .
وی مرحله دوم را چنین بیان کرد : بنده به امر خدای خود سلسله وظایفی دارد که در ارتباط با مخلوقات وبه ویژه انسان ها تجلی پیدا می کند ، عمدتا شامل وظائف عملی و رفتاری می شود بنابراین یک انسانی که در مسیر بندگی حضرت حق حرکت می کند در ارتباط با دیگر انسانها باید رعایت حقوق ایشان را نماید واز هر گونه ظلم وستم اجتناب نماید و مراحل بعدی که توجه وشناخت هر انسان طلب کند.
رئیس نهاد رهبری دانشگاه بوعلی سینا به درسهای تربیتی قربانی کردن نفس اشاره کرد و گفت: 1- تسلیم الهی بودن :در قربانی کردن ظاهر عمل سر بریدن حیوان است اما واقعیت قضیه نهایت تسلیم ، سر سپردگی ، عشق وعلاقه بنده به مولای خود است . 2- افزایش تقوی : رعایت بایدها ونبایدها ی دین را تقوی الهی می گویند ، وقتی انسان در مسیر بندگی ، بایدها ونبایدها را رعایت کند مطمئنا در نزد پروردگار دارای قرب و تقوای دینی فرد را افزایش میدهد .
عباسی در ادامه گفت: لازمه ی تقوای قلب، طهارت نفس است وخدای متعال میفرماید: « لَنْ يَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها وَ لکِنْ يَنالُهُ التَّقْوي مِنْکُمْ گوشت قربانی و خون آن به خدانمی رسد، بلکه ، تقوای شما به خدا می رسد آیه 37 سوره حج»
وی خاطر نشان کرد : هدف آن است که با حرکت مدارج تقوا در مسیر یک انسان کامل قرار گرفت و روز به روز به خدا نزدیک تر شد .
عباسی با اشاره به قربانی کردن و مبارزه با نفس بیان کرد : قربانی نمادی از قطع دلبستگی و جلوه ای از ایثار مال در راه محبوب واقعی است وانجام قربانی موجب قطع علقه های روحی ومالی است.
وی با اشاره به قربانی کردن نفس تصریح کرد: به کمال رسیدن در گرو ذبح نفس حیوانی خویش ، اطعام وتوجه به مستمندان وتوکل به خدای رحمان، به انسان میآموزد تا قصد کند که به دنبال هوا وهوس نرود .
وی گفت : در اسلام ریاضت ، دوری از جامعه وعزلت معنا ندارد، یک بنده خوب خدا باید در عین همنشینی با خانواده، جامعه و حضور موثر در مراکز تصمیم ساز، در مسیر بندگی خدا تقوا پیشه کند.
عباسی در ادامه گفت: آنچه ارزشمند وتوصیه شده است همین است و نمونه ی بارز آن امام خمینی (ره) در عین حضور موثر در جامعه وفعالیتهای متفاوت دینی، سیاسی ، عرفانی و فرهنگی، بنده ی خوب خدا بود، این یعنی رعایت تقوا با حضور حداکثری در جامعه ، رعایت بایدها ونبایدها است .
وی با اشاره به ولنگاری و بی تفاوتی نسبت به معارف دینی گفت: بی تفاوتی نسبت به معارف دینی یعنی دور شدن از جایگاه حقیقی انسان که مقام خلیفه اللهی است ، خود را بنده شیطان قرار دادن است بنابراین از حیطهی ولایت الهی خود را خارج میکند ودر ولایت طاغوت قرار میگیرد که حد ومرزی ندارد .
