روایات تفسیری مبین باطن مثلهای قرآنی است
گروه فعالیتهای قرآنی: رئیس فرهنگستان علوم انسانی روایات تفسیری را مبین مثلهای قرآنی ذکر کرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، حجتالاسلام و المسلمین میرباقری شب گذشته، دوم مهر ماه در مراسم عزاداری هیئت محبین اهل بیت(ع) مدرسه فیضیه گفت: جریان هدایت تا رسیدن به نهایت، مسیرهای مختلفی را طی میکند.
وی افزود: انسان با حرکت به سمت نور به مقام ذکر می رسد و این مسیر تا رسیدن به سرچشمه نور ادامه مییابد؛ نقطه مقابل جبهه و جریان طاغوت که بحر لجی است، جریان نور است.
رئیس فرهنگستان علوم اسلامی بیان کرد: امثال، بخش مهمی از آیات قرآن را تشکیل میبشود؛ خداوند این مثلها به توضیح جریان حق و باطل میپردازد و پیامبر را به عنوان رهبر جبهه نور معرفی می کند.
وی گفت: روایات متعددی در خصوص مثل های قرآنی وجود دارد که در این خصوص مباحث مهمی مطرح شده است؛ این مثلها دارای باطن و ظاهری است که در روایات مصادیق باطن این امثال اشاره شده است.
میرباقری بیان کرد: یکی از مثلهای معروف قرآن، مثل ظلمت و نور است که برای این دو جریان بیان کرده است؛ این مثل که خداوند بیان می کند، جریان ظلمت به دریای ظلمانی تشبیه شده است روی آن موجهایی قرار دارد و بالای این موجهای تاریکی ابرهای تیره قرار دارد؛ یعین تاریکی پشت تاریکی از پس هم می آیند.
وی گفت: خداوند جریان نور را نورعلی نور معرفی میکند و جریان باطل نیز به دریای لجی که تاریکی مطلق است تشبیه شده است؛ پیامبر اکرم و اهل بیت(ع) مبدا نور علی نور هستند؛ هر کسی که به اولیای الهی تمسک بورزد در مسیر و سیر نور قرار می گیرد؛ در حقیقت مومنان به نور به درجات نور می رسند و دشمنان نیز به درکات ظلمت سقوط می کنند.
وی اظهارکرد: تصویر قرآن از عالم دنیا و آخرت با تصویر معمولی متفاوت است؛ در حقیقت یکی از مظاهر قرآنی دنیا، منحصر به عالم حیوانی و دون و ظلمانی است؛ محیط دنیا متعلق به شیطان و سلاطین و جمعیت در ظلمت و محیط آخرت نیز که عالم آخرت است محیط ولایت پیامبر و ائمه و امیران جبهه نور است.
میرباقری بیان کرد: از دیگر مثلهای قرآنی مساله لهو و لعب است؛ در تعبیر قرآنی هرچه که انسان را از یاد خدا غافل کند، ظلمت است و هرچه که انسان را به سمت خدا هدایت کند، نور و روشنایی است.
وی گفت: تصویر دیگری که قرآن ارایه می کند، تصویر جبهه ایمان و کفر و شجره طیبه و شجره خبیثه است؛ در سوره ابراهیم این تصویر به روشنی بیان شده است؛ کلمه طیبه و کلمه خبیثه نیز به همین محور باز می گردد.
استاد حوزه بیان کرد: کلمه طیبه توحید و کلمه خبیثه نیز همان شرک است؛ درخت طیبه درختی است که اصل آن ثابت و فرع آن در سماوات است و هر روز به نورافشانی و ثمردهی استمرار دارد که در روایات بیان شده است که این درخت، سلسله نظام توحیدی انبیا و امام و شیعیان و معارف اهل بیت(ع) را نشان میدهد.
وی گفت: در مقابل شجره خبیثه بی ریشه است و روی زمین روییده می شود و به همین دلیل عنصر اصلی آن را بی قراری تشکیل میدهد؛ گونه به گونه شدن فرهنگ شیطانی نیز متاثر از همین عنصر است ولی در فرهنگ ایمانی مهمترین عامل، مساله سکون و آرامش و قرار است.
