وقایع روز هفتم محرم؛ از آب هم مضایقه کردن کوفیان
گروه اجتماعی: مهمترین واقعه روز هفتم، دستور عبیدالله بن زیاد برای جلوگیری از ورود اهل بیت(ع) به منطقه شریعه فرات بود.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) ازقم، در روز هفتم محرم سال 61 هجری زمینه ایجاد یکی از بزرگترین فجایع تاریخ بشریت یعنی بستن آب به روزی اهل بیت(ع) پیامبر رخ داد.
در این روز عبید اللّه بن زیاد ضمن نامهای به عمر بن سعد از وی خواست تا با سپاهیان خود بین امام حسین و یاران، و آب فرات فاصله ایجاد كرده و اجازه نوشیدن آب به آنها ندهد.
عمر بن سعد نیز بدون فاصله «عمرو بن حجاج» را با 500 سوار در كنار شریعه فرات مستقر كرد و مانع دسترسی امام حسین علیه السلام و یارانش به آب شدند.
عمر وبن حجاج زبیدی با 4هزار تیر انداز مامور منع آب فرات شدند،که به هیچ وجه آبی به خیمه گاه پسر پیامبر (ع)برده نشود.
همچنین در این روز «عبداللّه بن حصین ازدی» از قبیله «بجیله» فریاد برآورد: ای حسین! این آب را دیگر بسان رنگ آسمانی نخواهی دید! به خدا سوگند كه قطرهای از آن را نخواهی آشامید، تا از عطش جان دهی!
امام علیه السلام فرمودند: خدایا! او را از تشنگی بكش و هرگز او را مشمول رحمت خود قرار نده.
حمید بن مسلم ميگوید: به خدا سوگند كه پس از این گفتگو به دیدار او رفتم در حالی كه بیمار بود، قسم به آن خدایی كه جز او پروردگاری نیست، دیدم كه عبداللّه بن حصین آنقدر آب ميآشامید تا شكمش بالا ميآمد و آن را بالا ميآورد و باز فریاد ميزد: العطش! باز آب ميخورد، ولی سیراب نميشد. چنین بود تا به هلاكت رسید.
