حیای امام حسین(ع) در روابط اجتماعی/ بی‌حیایی بی‌دینان در کربلا موج می‌زند

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، ششمین شب از مراسم سخنرانی دکتر محمدرضا سنگری شب گذشته 7 مهر ماه از سوی مؤسسه فرهنگی هنری فرهنگ عاشورا در دزفول برگزار شد.

دکتر محمدرضا سنگری عاشوراپژوه با بیان اینکه در روز تاسوعا خبیث‌ترین چهره پا به کربلا گذاشته است، گفت: می‌خواهم در مورد «حیا» سخن بگویم چراکه نقطه مقابل آن در تاسوعا به کربلا وارد شده است. شمر مظهر بی حیایی و شرارت معرفی می شود. هیچ گاه امام و یاران ایشان از واژگان ناروا و ناسزا استفاده نمی کردند. محکومیت های آنها به استناد آیات قرآن کریم بوده است.

وی با بیان اینکه حیا در روابط خانوادگی در چند حوزه باید مورد توجه قرار گیرد، گفت: این را بگویم که بعضی از این حوزه ها در زندگی کمرنگ شده است. یکی از این حیاها که بسیار مهم است حیا در پوشش است. پدر و مادر در نوع پوشش خود در خانه توجه داشته باشند. نگوییم دختر است، پسرم است. رعایت حیا در پوشش باعث می شود که فرزندان ما در بزرگسالی شخصیت باحیایی داشته باشند. اگر که شرایط پوشش مناسب در خانه رعایت نشود کودک حریم ها در آینده زیر پا می گذارد.

سنگری گفت: اینکه گفته می شود کمی از مو پیدا باشد، طوری نیست، این اندک اندک گفتن ها به تدریج به جای خوبی نمی رسد. علم ما در برابر علم خداوندی هیچ است. خداوند عالم به امور است و بهتر می داند که فلسفه واجبات دین چیست. در برابر خدا ادعا نکنیم که چیزی می دانیم.

نویسنده کتاب آینه داران کربلا با بیان اینکه در روایت آمده است حیا لباس ایمان است، گفت: حیا ضعف های ایمانی را می پوشاند و اگر کسی حیا نداشته باشد ایمان ندارد. احترام در برابر پدر و مادر فروع دین است اما گاهی دیده می شود که این نوع رابطه در خانواده مخدوش می شود. در بطن خانواده مطالبی را که از فضای مجازی می بینید و یا می شنوید که نامناسب هستند فرزندان برای پدر و مادر و بالعکس مطرح نکنید. اینها باعث می شود که پرده های حیا میان فرزندان و پدر و مادر کنار رود. گاهی شده است که یکی از اعضای خانواده خسته از بیرون می آید و از وضعیت ناراضی است و شروع به ناسزا گفتن می کند. خوب با هم حرف بزنیم، خوب همدیگر را خطاب کنیم، ناسزا، متلک، لطیفه های جنسی، حیازدا هستند و حیا را از ما می گیرند.

وی در ادامه با بیان اینکه دو نوع حیای احمقانه و عاقلانه داریم، گفت: حیای احمقانه آن است که فرد سؤالی دارد و یا می خواهد مسئله ای را مطرح کند که به خوب شدن یک وضعیت منجر می شود اما از بیان آن بازداری می کند. نوع دیگر حیای عاقلانه است. در این نوع حیا فرد وقتی که مسئله ای را نمی داند می گوید نمی دانم. جرأت نمی دانم گفتن را داشته باشیم. گاه پاسخ غلط به مسئله ای که از آن اطلاعی نداریم خودکشی علمی نکنیم و اعتبار علمی خود را از دست ندهیم. امام علی (ع) خطاب به مالک اشتر می فرماید: در مدیریت جامعه از افراد باحیا استفاده کن. کسی که حیا دارد رفتارهای بهشتی گونه از خود بروز می دهد. ایمان و حیا بر اساس روایات و احادیث با یکدیگر جمع می شوند. در واقعه کربلا بی حیایی از سوی دشمنان امام بسیار بود. در یکی از این صحنه ها امام حسین(ع) جلوی خیمه ها ایستاده و حبیب در کنار ایشان بود. یکی از افراد دشمن به سمت آنها آمد. امام از او پرسید این کیست؟ حبیب گفت: بی حیاتر و گستاخ تر از او روی زمین وجود ندارد. آن فرد وقتی که نزدیک شد گفت می خواهم با حسین صحبت کنم. (با همین لحن بی ادبانه امام را خطاب کرد) حبیب به او گفت که باید شمشیرت را زمین بگذاری تا به تو اجازه داده شود و آن فرد قبول نکرد.

سنگری گفت: دشنام چند شکل دارد؛ برخی از دشنام ها مشخص است که ناسزا است اما برخی دشنام ها که احترام آمیز هم هستند زخم زبانند. در محیط خانواده به یکدیگر زخم زبان نزنیم. اگر غذایی در خانه آماده می شود به حالت طعنه و کنایه مردان از آن ایراد نگیرند. این زخم زبان ها بسیار تلخ تر از ناسزاگفتن است. زنان هم مردان دیگر را به رخ همسرانشان نکشند. نگویند تو از او چه کمتر داری؟

مدیر گروه ادبیات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی گفت: بر اساس روایات و احادیث تواضع توان عقل است و کسی که کبر و خودبزرگ بینی دارد از درون خالی است. امام صادق(ع) می فرماید: «آفت دین حسد، خودبینی و افتخارکردن (غرور) است» و خود بزرگ بینی دلیل ضعف عقل است.