حجتالاسلام محمود هادی، مدیر اتحادیه مؤسسات
قرآنی استان، در گفتوگو با
خبرگزاری
بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی، اظهار کرد: تردیدی
نیست که برخی از آیات قرآن برخی دیگر را توضیح می دهند و تصدیق و تفسیر می کنند.
وی افزود: تفسير قرآن به قرآن به معنای استفاده حداكثری از آيات در فهم معنا و
مراد آيات قرآن است.
وی با استناد به آیه 2 سوره جمعه
خاطرنشان کرد: در این آیه می خوانیم: اوست خدايی که به ميان مردمی بی کتاب
پيامبری از خودشان مبعوث داشت تا آياتش را بر آنها بخواند و کتاب و حکمتشان
بياموزد اگر چه پيش ازآن در گمراهی آشکار بودند.
مدیر اتحادیه مؤسسات قرآنی استان، یادآور شد: روش تفسیری قرآن به قرآن قدمت دارد و از همان دورههای نخست در متون
روایی و تفسیری نمونههایی از آن را میتوان یافت؛ ولی در قرن چهاردهم هجری این
روش به صورتی نوین و با ضوابط و تفصیل بیشتری مورد توجه قرآنپژوهان قرار گرفته
است؛ تا آنجا که برخی از مفسران بزرگ مانند علامه طباطبایی معتقدند تفسیر بایسته
و صحیح تنها همین شیوه تفسیری است.
حجتالاسلام هادی با استناد به آیه 18 سوره قیامت بیان کرد: در این
آیه می خوانیم: چون خوانديمش ، تو آن خواندن را پيروی کن بيان آن بر عهده ماست.
وی افزود: این روش در صورتی موفق خواهد بود که میان آیات نگاه متقابل و
تفسیرگرایانه ملاحظه شده باشد که این نگاه دستکم در برخی آیات، روشن نیست.
حجتالاسلام هادی از ضرورت توجه به مبانی در تفسير قرآن به قرآن گفت و تاکید کرد: برای
دستيابی به روش صحيح تفسير قرآن به قرآن، توجه به مبانی آن، امری ضروری است؛ زيرا
تبيين اين مباني در نحوه استفاده از آيات ديگر در تفسير قرآن به قرآن، تأثير
بسزايی دارد؛ چون مبانی، اصل تفسیر قرآن به قرآن و يا روش تفسير يادشده را
پشتيبانی و تأييد میكند.