بقعه متبرکه امام زاده صالح از نوادگان امام موسی کاظم(ع) در ساری

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از مازندران، یکی از بناهای تاریخی، مذهبی و سرشناس بخش رودپی، بقعه متبرکه امام زاده صالح روستای مرزرود می باشد. این بنا در ابتدای ورودی روستای فوق واقع بوده و سالهای نه چندان دور از حصار طبیعی برخوردار بود  و بر طبق روایات این امام زاده از نوادگان امام موسی کاظم می باشد و بنای آن نیز در حدود قرن هشتم ، نهم هجری بنا شده است.

 بنای امامزاده برجی است شاهکار، یادگار طبرستان قدیم. بخش اصلی این بنا گنبد رُک هشت ضلعی آن است. گنبد نمادی از تبدیل کثرت به وحدت و صعود به آسمان است. شکل گنبد به دو دسته نارورُک تقسیم می شود. گنبد نار مثل گنبد مسجد گوهرشاد و مسجد امام اصفهان اناری شکل است. بنای امامزاده عبدالصالح ابتدا به صورت یک آرامگاه برجی تک بوده است که بعدها در زمان قاجار اتاق مسجد را به آن اضافه کردند، بر بالای گنبد کلاهکی بوده که بعدها به سرقت رفته است. این کلاهک که شنگرک نام داشت و نشان دهنده مرکز گنبد بود، برای جلوگیری از نفوذ آب به داخل گنبد و تمیز کردن برف هایی که بر بالای گنبد می نشسته به کار می رفته است.

 در مسجد چوبی است و کنده کاری هایی ماهرانه دارد که چشم هر بیننده ای را محو تماشا می کند. دکترستوده کتیبه های کنده شده بر در چوبی را این طور ثبت کرده اند که بر بالای لنگه راست عبارت «عمل استاد نجم الدین، استاد شهاب الدین دروگر» و بر لنگه چپ عبارت «فی شهر ربیع الاول لسنه ست و اربعین و ثمانمائه» نوشته شده بوده است. در دیگری هم درون اتاق مسجد قرار دارد که به اتاق امامزاده باز می‌شود این در هم مثل در اصلی کنده کاری دارد. از خادمین این امام زاده می توان به مرحوم حاج اسماعیل خادم مرزرودی و حاج آقا نوری اشاره نمود. محوطه امام زاده از دهه های گذشته گورستانی برای روستاهای همجوار بوده و حتی تا دو دهه پیش آکندی ها هم اموات خود را در این مکان به خاک می سپردند. به هر حال این بقعه متبرکه همچون نگینی مورد توجه قرار گرفته است.