آهنگ ماندگار/ ترجمه سوره «الغاشیه»
گروه ادب: ترجمه آهنگین و ادبی حجتالاسلام والمسلمین دعوتی از آیات ۱ تا 26 سوره مبارکه «الغاشیه» منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا)، حجتالاسلام والمسلمین سیدابوالفتح دعوتی، نویسنده و پژوهشگر قرآن اخیراً ترجمهای آهنگین از قرآن را انجام داده و جزء سیام و بخشهایی از سور قرآن را برای انتشار در اختیار این خبرگزاری قرار داده که ترجمه آیات ۱ تا 26 سوره «الغاشیه» از ترجمه «آهنگ ماندگار» در ادامه میآید؛
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ﴿۱﴾
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ ﴿۲﴾
عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ﴿۳﴾
تَصْلَى نَارًا حَامِيَةً ﴿۴﴾
تُسْقَى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ ﴿۵﴾
لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ ﴿۶﴾
لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِن جُوعٍ ﴿۷﴾
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿۸﴾
لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿۹﴾
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿۱۰﴾
لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً ﴿۱۱﴾
فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿۱۲﴾
فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ ﴿۱۳﴾
وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ ﴿۱۴﴾
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿۱۵﴾
وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿۱۶﴾
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿۱۷﴾
*****
بسم الله الرحمن الرحيم
اَيا اي پيمبـر
«1» ترا هيچ آمد حديثي از آن انقلاب فرا گير عالم
از آن انقلابي که در هم نوردد هر آن جاي را
«2» بسي چهرهها اندر آنجا زبونند و خوار
«3» دويدند و چيزي نديدند غير از تعب
«4» در آيند در آتشي شعلهور
«5» چشانندشان از يکي چشـمهاي آتشيـن
«6» طعامي نيابند جز خشک خار جحيم
«7» نه فَربه کند آدمي را نه سير
«8» و ديگر گروهي همه شادمان در نعيم
«9» همه راضي از دادههاي بزرگی کريم
«10» به اندر بهشتی بلند آستان
«11» نيابند لغوي و لهوي در آن
«12» در آن چشمههایی به هر سو روان
«13» بسی تخت گسترده و ارجمند
«14» قدحهاي بنهاده و دلپسند
«15» سراپردههایی به سامان بيارآسته
«16» بهين فرشهایی بپرداخته
به از تخت عـرش واديم زمين
«17» نديدند آيا همين باربر اُشتـرِ راهوار
چسان آفريدش خداوندگار
****
وَإِلَى السَّمَاء كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿۱۸﴾
وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿۱۹﴾
وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿۲۰﴾
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ ﴿۲۱﴾
لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿۲۲﴾
إِلَّا مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ ﴿۲۳﴾
فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ ﴿۲۴﴾
إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ ﴿۲۵﴾
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ ﴿۲۶﴾
****
«18» و خود آسمان را چسان ساختند
چسان بام و بارويش افراشتند
«19» نظر مینکردند آيا به کوه
چسان از گريبان برآورده سر باشکوه
«20» و آيا نکردند اينان نظر بر زمين
چسان گستراندش خدای جهان آفرين
«21» تو آري تو هشدار می ده همي
«22» تو بر خيـر و بر شــرّ اين قوم حاکم نه اي
چه باک ار گروهي به عصيان شوند
«23» و اما کساني که بر کفر کوشندي و روي در هم کشند
«24» پس او را خدا افکند در عذابي گران
«25» سرانجام باشد سوي ما گذر گاهشان
«26» که بر عهده ماست تقويم کردارشان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ﴿۱﴾
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ ﴿۲﴾
عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ﴿۳﴾
تَصْلَى نَارًا حَامِيَةً ﴿۴﴾
تُسْقَى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ ﴿۵﴾
لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ ﴿۶﴾
لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِن جُوعٍ ﴿۷﴾
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿۸﴾
لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿۹﴾
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿۱۰﴾
لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً ﴿۱۱﴾
فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿۱۲﴾
فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ ﴿۱۳﴾
وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ ﴿۱۴﴾
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿۱۵﴾
وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿۱۶﴾
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿۱۷﴾
*****
بسم الله الرحمن الرحيم
اَيا اي پيمبـر
«1» ترا هيچ آمد حديثي از آن انقلاب فرا گير عالم
از آن انقلابي که در هم نوردد هر آن جاي را
«2» بسي چهرهها اندر آنجا زبونند و خوار
«3» دويدند و چيزي نديدند غير از تعب
«4» در آيند در آتشي شعلهور
«5» چشانندشان از يکي چشـمهاي آتشيـن
«6» طعامي نيابند جز خشک خار جحيم
«7» نه فَربه کند آدمي را نه سير
«8» و ديگر گروهي همه شادمان در نعيم
«9» همه راضي از دادههاي بزرگی کريم
«10» به اندر بهشتی بلند آستان
«11» نيابند لغوي و لهوي در آن
«12» در آن چشمههایی به هر سو روان
«13» بسی تخت گسترده و ارجمند
«14» قدحهاي بنهاده و دلپسند
«15» سراپردههایی به سامان بيارآسته
«16» بهين فرشهایی بپرداخته
به از تخت عـرش واديم زمين
«17» نديدند آيا همين باربر اُشتـرِ راهوار
چسان آفريدش خداوندگار
****
وَإِلَى السَّمَاء كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿۱۸﴾
وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿۱۹﴾
وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿۲۰﴾
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ ﴿۲۱﴾
لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿۲۲﴾
إِلَّا مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ ﴿۲۳﴾
فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ ﴿۲۴﴾
إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ ﴿۲۵﴾
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ ﴿۲۶﴾
****
«18» و خود آسمان را چسان ساختند
چسان بام و بارويش افراشتند
«19» نظر مینکردند آيا به کوه
چسان از گريبان برآورده سر باشکوه
«20» و آيا نکردند اينان نظر بر زمين
چسان گستراندش خدای جهان آفرين
«21» تو آري تو هشدار می ده همي
«22» تو بر خيـر و بر شــرّ اين قوم حاکم نه اي
چه باک ار گروهي به عصيان شوند
«23» و اما کساني که بر کفر کوشندي و روي در هم کشند
«24» پس او را خدا افکند در عذابي گران
«25» سرانجام باشد سوي ما گذر گاهشان
«26» که بر عهده ماست تقويم کردارشان
