دفاع مقدس محل آزمون نیست/ داوری پیش از تولید

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا)؛اصغر همتی، نویسنده دفاع مقدس در این نشست هم اندیشی اظهار کرد: در حوزه اقتصاد الگویی مثل خصوصی سازی ارائه می شود، این در حالی است که در حوزه ادبیات چنین رویکردی نداریم. هر کسی که در جنگ ورود جدی دارد باید پژوهش جدی مطلوب داشته باشد.
وی گفت: فاصله از پدیده زمان، فرصت مناسب برای ورود است. باید حد مناسب نفوذ و تسلط نهادها را که تولیت دارند و ممیزی آثار را انجام میدهند، در نظر گرفته شود. رویکرد فعلی هراسی در دل پژوهشگر ایجاد می‌کند که باید در چارچوب مشخص به این عرصه ورود کند. برای این اتفاق باید از تصدی کم و خصوصی‌سازی استفاده شود، به ویژه کسانی که نگاه انتقادی دارند باید مورد توجه قرار گیرند.
بختیاری از هیئت معرف جنگ شهید صیاد شیرازی گفت: نفس انتخاب کتاب سال دفاع مقدس کار شایسته‌ای است. این نگاه با قالب‌های متنوع فرهنگی ارزشمند خواهد بود. در کنار این گنج دفاع مقدس، گاهی مار هم است. نگاه یکسویه به درست بودن همه چیز، کار درستی نیست. باید فرصت بیان نظرات مختلف و نقد فراهم باشد.
علی شجاعی صایین در این نشست عنوان کرد: در جشنواره کتاب دفاع مقدس کار بعد از رویداد آغاز می‌شود تا منشاء خدمات مختلف باشد و دیدگاه‌ها برای مدیریت ادبیات جنگ در نظر گرفته شود. آثار ارائه شده را باید در مجامع علمی و پژوهشی ارائه کنیم. بنیاد حفظ باید ثروت بودن جنگ و نویسندگان را باور کند. شنیدن سخنان نویسندگان حائز اهمیت است.
یدالله وفاداری که در زمینه هنرهای نمایشی کار می‌کند اظهار کرد: اتاق فکر لازم است تا برنامه‌ریزی اجرایی مناسب باشد. همچنین دبیرخانه دائمی نیاز است. اگر موضوع حمایت از تولیدکنندگان انجام نشود، دلخوشی در کار وجود نخواهد داشت.
یوسف قوجق، داور بخش داستان و رمان گفت: با گذشت ۳۲ سال از جنگ، نویسندگانی که دست به قلم بردند وضعیت ایده آلی ندارند. ترجمه آثار ادبی کشورهای دیگر بیشتر از آثار تالیفی است. متولیان باید به این درک برسند که تولیدات داخلی را مورد توجه قرار بدهند.
وی افزود: گنجینه ارزشمندی از اهل قلم در اختیار داریم که فرم ها و ساختارها را یاد گرفته اند و باید به آنها توجه شود که معیشت آنها تامین شود.
مهدی بوشهری عنوان کرد: دفاع مقدس بخشی آزمودنی نیست. آثار ارزنده اندک شمار هستند. اگر هیات اندیشه ورز نداشته باشیم به این سطح می‌رسیم که اثر ارزنده نداریم.
سید محمد میر کاظمی، داور کتب خاطره بیان کرد: پرتعدادترین گروه کتب در جشنواره، خاطره بود و بیشترین آثار را از آن خود کرده است. خاطره از کتب مرجع است که اگر منتشر شود، شرایط را برای گونه‌های مختلف ادبی فرهنگی و هنری را برای سنین مختلف فراهم می‌کند.
قربانی، داور گروه مستند که از شش مدل داوری که پر تنوع‌ترین بخش کتب بود یاد کرد، افزود: انبوهی از یادنامه‌های بی‌استفاده در حال تولید است که پیشکسوتان باید فکری برای آن بکنند.
حبیب یوسف زاده گفت: خاطره، مستقیم ترین روش بازنمایی است و در اتاق فکر باید درباره بازتولید آثار اقتباسی در این قالب فکری شود. خاطرات باید بازتولید شود. با اتاق ترجمه می‌توان در عرصه جهانی بازاریابی کرد و به ارائه آثار پرداخت.
کامور بخشایش، مسئول گروه داوری مستند گفت: باید درباره مباحث نظری بیشتر صحبت کرد. اختتامیه جایزه باید آغاز ساماندهی تولید آثار پژوهشی باشد. داوری را باید از تولید شروع کنیم، بلکه باید منتظر ارائه آثار و داوری آنها پس از آن باشیم. همچنین باید توجه داشت که در جامعه جهانی حرفی برای گفتن نداریم.
محمودزاده نیز گفت: از بدی جنگ حرف نزنیم. رمز و راز شهدا را با محصولات فرهنگی ارائه کنیم. صورت جنگ را بت نکنیم. هنجارهای شهدا در جامعه را عرضه کنیم. جوهر وجودی شهدا را ارائه کنیم. از دفاع مقدس بد دفاع نکنیم.
از دیگر مطالبی که مطرح شد، داشتن انجمن علمی با همکاری بنیاد حفظ آثار بود. همچنین باید به واسطه ادبیات، وفاق ملی در کشور ایجاد شود، موضوع دیگری بود که مطرح شد.
خوانش کتاب‌ها و نبود تبلیغات درباره جشنواره کتاب دفاع مقدس از دیگر موضوعاتی بود که طرح شد. اینکه جنگ کلید وحدت است موضوع دیگر بود. ارسال نتایج آثار به استان ها حائز اهمیت است، نبود سایت جامع برای دفاع مقدس و فقدان ارجاع دادن نویسندگان نوقلم از جمله کمبودها به شمار می‌رود.