گروه جامعه: عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به اینکه آشنایی او با مرحوم آیتالله حائری شیرازی به سال 1345 باز میگردد، گفت: حائری شیرازی در عین این که صریح بود و محافظه کاری نداشت، اما در نزد همه محبوب، خوش محضر، خوش مشرب و خوش فکر بود.

به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، مرحوم آیتالله محیالدین حائری شیرازی، امام جمعه سابق شیراز، از جمله شخصیتهایی بود که بی هیچ ادعایی، دغدغه خدمت به مردم را داشت و تلاشهای نظری و عملی فراوانی برای تحقق الگوی قرآنی زیستن در جامعه اسلامی انجام داد؛ تلاشهایی که از منظر آثار او و خدمت گستردهاش به محرومان و مستضعفان قابل ملاحظه است.
غلامعلی حداد عادل در حاشیه مراسم چهلمین روز درگذشت آیتالله حائری شیرازی در گفتوگو با خبرنگار ایکنا گفت: اواخر شهریور 1345 از تهران به شیراز رفتم و مدت 30 ماه، یعنی دو سال و نیم انجا اقامت داشتم، در آن دوران، فوق لیسانس فیزیک میخواندم و در دانشکده علوم دانشگاه شیراز تدریس میکردم، در آن مدت با گروههای مذهبی و نواندیش آن جا هم مرتبط شدم و در جلسات مبارزاتی هم شرکت میکردم، این مقدمه آشنایی من با مرحوم اقای حائری شد، در پرونده ساواک من به دفعات اسم آقای حائری آمده و گفته شده بود که من در جلساتی که حائری حضور دارد، شرکت میکنم.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی افزود: در سالهای بعد این آشنایی کمابیش ادامه یافت، ایشان بعد از شهادت آیتالله دستغیب، امام جمعه شیراز شدند و از آن جایی که بنده به شیراز، زیاد رفت و آمد دارم، مراودات ما بیشتر شد، من هر وقت به شیراز سفر میکردم خدمت ایشان میرفتم، به عبارتی این دیدار را بر خود واجب میدانستم و در مسایل مختلف اسلام، انقلاب، سیاست و مجلس با ایشان گفت و گو میکردم.
حداد عادل در پاسخ به این سوال که ویژگی بارز ایشان چه بود؟ گفت: مرحوم حائری در عین این که صریح بود و محافظه کاری نداشت، اما برای همه محبوب بود، خوش محضر، خوش مشرب و خوش فکر بود.
رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی تاکید کرد: خطشکنی، سنت شکنی و حرفهای بدیع زدن آن هم از سر اخلاص، از ویژگیهای مرحوم حائری شیرازی بود، همچنین ایشان در قالب نمیگنجید و به همین دلیل به گروههای سیاسی نزدیک نشد.