به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از سیستان وبلوچستان، فیلم سینمایی «شعلهور» در حالی در شب افتتاحیه ششمین جشنواره فیلم فجر زاهدان به روی پرده رفت، که موجی از نارضایتی و فریاد اعتراض حضار در سالن و بهدنبال آن در رسانه و فضای مجازی بهراه افتاد.
وقتی نمایش فیلم «شعلهور» در مراسم افتتاحیه به پایان رسید، تماشاگران هر یک به گونهای نارضایتی خود را بیان میکردند: «جای تأسف است که به این فیلم مجوز اکران دادهاند»، «استان ما تا این اندازه هم ترسناک نیست»، « مسئولان رسیدگی کنند».
استان سیستان و بلوچستان، استانی دارای آثار باستانی بسیار، سواحل زیبا، کوه و بازارهای متفاوت است، اما سالهاست که رسانه بیرحمانه تنها به گوشهای از آن تأکید دارد و فضایی را به تصویر میکشد که گویای تصویر واقعی استان نیست.

هر وقت قرار است در فیلمی به مواد مخدر پرداخته شود، سراغ سیستان و بلوچستان میآیند، هرگاه قرار است یک قاچاقچی و تروریست تحت تعقیب قرار گیرد، این استان اولین گزینهای است که به ذهن کارگردان خطور میکند.
در جشنواره سی و چهارم فیلم فجر، حاتمیکیا از سیستان و بلوچستان برای نشان دادن صحنه ترور و انفجار انتحاری در فیلم «بادیگارد» استفاده کرد و در جشنواره امسال هم نعمتالله تصویری خوفناک از این استان به تصویر کشید.
ترس از استان سیستان و بلوچستان به اندازهای است که وقتی یک داوطلب کنکور در دانشگاههای این استان پذیرفته میشود، بهجای شادی، اشک میریزد و از همان ابتدا بهدنبال کارهای انتقالی و یا تغییر رشته است.
مسئولان استانی، بهویژه علیاوسط هاشمی، استاندار سابق، تلاش بسیاری کردند تا نگاهها را نسبت به استان تغییر دهند، اما رسانه در این راه، یاری نکرد. متأسفانه رسانه بیشترین نقش را در ارائه چنین تصویر خوفناکی از استان داشته است.
درست است که « آبِ رفته به جوی بازنمیگردد»، اما امیدواریم رسانه نسبت به این استان نگاه خود را تغییر دهد تا دیگر شاهد این اتفاقات در سینمای کشورمان نباشیم.
یادداشت از هادی محمدی