نگاه عمیق «شعلهور» به حسد خارج از کلیشههای رایج
گروه هنر: حمید نعمتالله با «شعلهور» سعی دارد زشتیهای حسد را پیش روی ما قرار دهد، آسیبی که این روزها در جامعه ما رایج سده است.
«شعلهور» ساخته جدید حمید نعمتالله فیلم خودشناسانه است که به سیر زندگی آدمی که فکر میکند همه حق وی را خوردهاند میپردازد. «شعلهور» فیلمی در مذمت حسادت است که با قاببندی حمید نعمتالله به خوبی در فیلم تصویر شده است. اما بیش از اینکه به بحث معنایی فیلم بپردازیم باید به این نکته اشاره شود که این فیلم از معدود کارهایی در سینمای ایران است که تصاویری شگفتانگیز دارد.
لوکیشنهای بکر و دست نخورده به همراه فیلمبرداری بسیار زیبا بخشی از امتیازات فنی فیلم را شکل میدهد، اما در کنار تصویر باید از فیلمنامه این کار هم به عنوان یکی از امتیازات این فیلم نام برد؛ فیلمنامهای که حاصل همکاری دوباره نعمتالله با هادی مقدم دوست است.
در فیلمنامه این کار به یکی از گناهان کبیره اشاره میشود که در همه ادیان مذموم شمرده شده است. نکته جالب اینجاست که کارگردان، بستر روایت قصه خود را یک منطقه محروم در نظر گرفته است تا نشان دهد فردی که از این گناه (حسد) رنج بکشد نیازی نیست که در منطقه شهری باشد، زیرا این عادت زشت در یک مکان دور افتاده نیز آزار دهنده است.
درباره بحث معنایی «شعلهور» باید این نکته را هم اضافه کرد که فیلم دینی یا معناگرا ساختن کاری نیست که تنها به مناسک بپردازد، بلکه هر اثری که در آن به انسان این تذکر را بدهد که برای آدم بودن باید به خود رجوع کرد، فیلمی دینی ساخته شده است. این نوع نگاه دو مزیت دارد. ابتدا اینکه تماشاگر آن را باور میکند و موضوع مورد نظر شعاری بیان نمیشود.
اما بحث فنی فیلم را باید از بازی خوب امین حیایی شروع کرد، بازیگری که قدر خود را کمتر میداند، وگرنه وی با پتانسیلی که در اختیار دارد میتواند فیلمهای بیشتری نظیر «شعلهور» بازی کند. کارگردانی نعمتالله هم در این فیلم در مقایسه با «رگ خواب» بسیار بهتر است، به ویژه که جدا از دکوپاژ و میزانسن فیلم خصیصه جذابیت را با هود به همراه دارد.
باید توجه داست «شعلهور» فیلم گیشه نیست، چون جنس و زمان فیلم چنین اقتضا نمیکند، اما نعمتالله سعی کرده با بازی گرفتن از امین حیایی تا حدودی موفقیت فیلم را در گیشه تصمین کند، البته وی از اهرمهای دیگری نیز در این زمینه بهره برده است که بازی دارا حیایی؛ فرزند امین حیایی از جمله این تمهیدات است.
مطلب پایانی به تیتراژ پایانی کار بر میگردد که بسیار زیباست. در این بخش از صدای همایون شجریان استفاده شده که در سبک هندی یک ترانه بسیار زیبای بلوچی را اجرا میکند. این بخش سلیقهای در فیلم «آرایش غلیظ» نعمتالله نیز رخ داد و امید است که ادامه پیدا کند.
