نظم اجتماعی قابل استخراج از قرآن است

به گزارش ایکنا، حجت‎الاسلام والمسلمین الویری عصر امروز در پنل تخصصی اولین کنفرانس حکمرانی و سیاست گذاری عمومی در قم گفت: دو پیش فرض در حوزه سیاستگذاری اسلامی وجود دارد که اولین آن مرتبط به مفهوم اسلامیت علم است.
وی افزود: علم بر آورنده نیاز جامعه اسلامی از نظر من، علم اسلامی است؛ در نگاه بنده جغرافیا تاثیری در اسلامیت علم ندارد و اگر علمی که از کشور کفر می آید و نیازهای جامعه اسلامی رارفع می کند را می توانم علم اسلامی دانست.
عضو هیئت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) تصریح کرد: سیاستگذاری به مفهومی به مفهوم تصمیمات ایجابی و سلبی برای حل مسایل فرهنگی و غیر فرهنگی جامعه است؛ تصمیم سلبی، اعم از سیاست و عدم سیاست است.
این استاد حوزه و دانشگاه گفت: سیاست گذاری بدون ایدئولوژی نیست؛ اگر مساله را بر اساس وضع مطلوب تعیین کردیم، سیاست گذاری مطلوب فرهنگی کرده ایم.
حجت‎الاسلام الویری بیان کرد: پیش فرض دوم، اعتقاد به ارزش دار بودن تمدن اسلامی است؛ ما تجربه پیشین مسلمانان را ارزشمند می دانیم زیرا این فهم مسلمانان در عمل موفق عمل کرده است که این تجربه را شایسته اعتنا و فهم می دانیم.
وی افزود: در کنار منابع شناخته شده ای که برای فهم وجود دارد که شامل قرآن و روایات و عقل و اجماع هستند در کنار عقل و اجماع، عنصر تاریخ را نیز پیشنهاد می کنیم که شامل تاریخ مسلمانان است.
عضو هیئت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) تصریح کرد: در این مدل اسلامی سازی تاریخ را به میان می آوریم و یک فضای مطالعه برای اندیشیدن و واکاوی و بررسی را پیشنهاد می دهیم که به شدت از آن غفلت داشته ایم.
این استاد حوزه و دانشگاه گفت: بر این اساس اولین گامی که باید برداشت، بازخوانی مفهوم مساله است؛ یعنی در مفهوم مساله به این مطلب اشاره شد ولی این مساله واضح است که سیاستگذاری از مساله آغاز می شود ولی درک موجود از مساله در دانش سیاستگذاری را باید مورد درنگ قرار دهیم؛ این درک از مساله دارای مقداری از ره زنی است؛ یعنی با شروع فرایند سیاستگذاری از مساله دچار تناقضاتی نیز می شویم.
حجت‎الاسلام الویری بیان کرد: در تعریف مساله، خاستگاه مساله را به سه قسمت تقسیم می کنیم؛ واقعیت ها می توانند خاستگاه مساله باشند ولی منحصرا مد نظر نیستند؛معیار تشخیص در واقعیت ها، فرد سیاست پذیر است؛ مردم، مشکلات اقتصادی و مسایل خانوادگی را حس می کنند و آن را مساله خود می دانند.
وی افزود: در کنار آن، پیشنهادداریم که آرمان ها باید به عنوان خاستگاه مساله مد نظر قرار گیرند؛ اگر اسلامی می اندیشیم، آموزه های قرآنی برای ما راه گشا و بسیار مهم هستند و قطعا چیزی جز این نداریم؛ آرمان ها نیز خاستگاه استخراج مساله هستند.
عضو هیئت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) تصریح کرد: معیار تشخیص آرمان ها، سیاست گذار است؛ ولی مستقل از بررسی واقعیت عینی است؛ به راحتی می توان نظم اجتماعی را از قرآن برگرفت؛ خاستگاه سوم، آرمان معطوف به واقعیت است یعنی منویات قرآن را چگونه در محیط ایران می توان اجرا کرد.
وی در پایان گفت: شیوه تشخیص وتعیین مساله، القای مساله بودن از سوی سیاستگذار به سوی سیاست پذیر است؛ سیاست گذاری نیز باید مطلوب مردم باشند و مردم نیز آن را بپذیرند؛ وقتی مساله از آرمان ها خارج شود و سیاست های سلبی و ایجابی گرفته شود قطعا با شکست مواجه می شویم؛ القای مساله بودن به مردم و همگام کردن مردم گام مهمی در جهت کامیابی سیاست ها در میدان عمل بود که متاسفانه در بسیاری از اوقات انجام نشد.