گروه جهاد و حماسه ــ شهید مجید زادبود، متولد بیستم اردیبهشت ماه سال 41 بود که در دوازدهم بهمن سال 61 در عملیات والفجر 4 و در منطقه پنجوین به شهادت رسید و پیکرش پس از 9 سال از شهادتش به وطن بازگشت.

به گزارش خبرگزاری ایکنا، شهید مجید زادبود؛ شهید واحد اطلاعات و عملیات وصیتنامهاش را در نوزدهم آبان ماه سال 62 نوشته است.
در ابتدای وصیتنامه آمده است: یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّکمْ عَلی تِجارَةٍ تُنْجِیکمْ مِنْ عَذابٍ أَلِیمٍ.تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِکمْ وَ أَنْفُسِکمْ ذلِکمْ خَیرٌ لَکمْ إِنْ کنْتُمْ تَعْلَمُونَ. ای کسانی که ایمان آوردهاید، آیا دلالت کنم شما را بر تجارتی که نجات دهد شما را از عذاب دردناک؟ ایمان آورید به خدا و رسولش و جهاد کنید در راه خدا با اموال و نفسهایتان. این بهتر است برای شما اگر بدانید. با درود به امام زمان(عج) و نایب بر حقش، امام خمینی و با سلام بر ارواح طیبه شهدای این انقلاب و جنگ و همچنین با سلام به جانبازان سلحشوری که با ایثار قسمتی از جان و جسم خویش، ضامن این انقلاب میباشند. بر طبق روایاتی که گفته شده، هر مسلمانی باید وصیتنامه داشته باشد. این بنده گنهکار نیز اگر خداوند تبارک و تعالی قبول کند، به خاطر پایداری و رشد اسلام راستین به این جبههها آمدهام. این چندمین و شاید آخرین وصیتنامهایست که مینویسم.
او در ادامه وصیتنامهاش نوشته است: این بنده سراپا تصیر، اعتقاد کامل به یگانگی خداوند و پیامبری 124 هزار پیامبر که آخرین آنها حضرت ختمی مرتب(ص) و امامت دوازده نفر جانشین عاقبت محمود او که اولین آنها حضرت علی(ع) و آخرین آنها امام زمان(عج) که هماکنون غائب هستند و همچنین عدل و جزای روز قیامت دارم و در طول زندگی خود سعی کردهام اصول و فروعی که برای این مکتب راستین جامعهساز رسم شده آنها را مدنظر قرارداده و کاملا رعایت کنم.
شهید زادبود در بخش دیگری از وصیتنامهاش نوشته است: در این مدتی که از انقلاب گذشته، سعی کردهام که از ولایت فقیه که از اصول مترقی جوامع اسلامی است و چیزی جز ادامه امامت و مسئولیتهای سنگین آن در عصرغیبت حضرت ولی عصر ارواحنا لهالفداء نیست، حمایت کرده و ولایت حضرت آیتاللهالعظمی امام خمینی که نایب بر حق حضرت ولی عصر(عج) است را قبول داشته و خواستار تحکیم و پایداری آن هستم؛ که حفظ نظام اجتماعی در سایه امامت و رهبری است. این بنده ناچیز با میل و رضا به این جبههها که پرازعشق و صفا و صمیمت و شجاعت و شهادت و ایثار و استقامت و از جان گذشتگی است، قدم گذاشتهام تا شاید بتوانم خودم را از گناهانی که در طول زندگی انجام دادهام پاک کنم. از خداوند عالم خواستارم که این خواسته مرا قبول کند و گناهان ما را ببخشد.
در طول این مدتی که در جبهه بودهام با بچههایی برخورد کردهام که هرکدامشان دنیایی از صفاتی که در بالا ذکر شده بودند و من خود را عاجز از بیان حالات اینها میبینم. امیدوارم پروردگار علم مرا هم در زمره آنها که خیلیهایشان هم تا به حال شیهد شدهاند، قرار دهد و خواسته ما را برآورده کرده و بعد مرا از این دنیا ببرد.دوباره در مقابل آزمایشی سنگین قرار گرفتهام. آزمایشی که خیلیها لیاقت آن را داشتند و در آن سرافراز به لقای معشوق خود شتافتند و خیلیها هم شاید لیاقت آن را پیدا نکنند. از خدا میخواهم که سستی و تزلزل را از ما بگیرد تا در این راه و در این آزمایش بتوانم سرافراز بیرون بیایم.
در بخش دیگری از وصیتنامهاش به آیان 155 و 156 سوره بقره اشاره کرده و نوشته است: وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ الَّذينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ. از خانواده خود مخصوصا مادر عزیز و گرامیام که خیلی ایشان را اذیت کردهام، معذرت میخواهم و از آنها میخواهم که اگر جنازه من در بیابانها ماند، ناراحت نباشند. چون هرچه خواست خداوند متعال باشد، همان است. درضمن هر کسی که در مراسم من شرکت کرد، از آنها حلالیت بطلبید تا شاید از گناهانم کاسته شود. از برادران و خواهران خود میخواهم که در مقابل سختیها مقاومت کرده و تا حد توان خود در مقابل دشمنان اسلام و مؤمنین، ایستادگی کنید. امام را تنها مگذارید و در این راه سستی روا مدارید و در مبارزه با ستمگران از خط و مشی امام امت پیروی کنید.

او وصیتنامهاش را اینچنین به پایان میرساند: پیامم برای امت قهرمان و شهیدپرور این است که از خط امام به طور کامل پیروی کرده و امام را یاری کنید. همچنین برای طول عمر با عزت این رهبر عظیمالشأن که واقعا دینی بر گردن ما دارد، دعا کنید که خداوند تبارک و تعالی و حضرت ولی عصر ارواحنا له الفداء از این موضوع بسیار خشنودند. ترتیب روزههای این سه سال را که در جبهه بودهام و کفاره دوماه آن را هم دادهام، بدهید و از پولی که دارم مقداری هم برای نمازهای قضای ما بدهید.به امید اینکه پروردگار عالم ما را پاک و منزه از این دنیا ببرد.
انتهای پیام