
به گزارش خبرگزاری ایکنا، شهید مجید قاری سال 1338 در مجیدیه تهران متولد شد و همان ابتدای حمله عراق به جبهه اعزام شد و 24 روز از آغاز رسمی جنگ نگذشته بود که در جبهه دزفول به شهادت رسید.
او در طی این سالها قرآن را آموخت و هیچ گاه از یادگیری و سپس آموزش قرآن غافل نبود. یکی از مراکزی که او در آن فعالیت های قرآنی داشت، مسجد سید سجاد(ع) او در واقع بعد از شرکت در جلسات قرآنی مسجد یکی از اساتید قرآن هم شده بود و در کنار سایر اساتید به تدریس قرآن بخصوص در گردهمایی بچههای مسجد در صبحهای جمعه میپرداخت و او همواره خانواده خود را تأکید به شرکت در جلسات قرآن میکرد. به غیر از جلسات قرآن مسجد هم در هیأتهای خانگی حضور فعال داشت. با شکل گیری نهضت انقلاب اسلامی او هم به صف مبارزان پیوسته و او بعد از اخذ مدرک دیپلم راهی سربازی شده بود.
پس از پیروزی انقلاب هم فعالیتهای انقلابی و قرآنی مجید شدت گرفت. از جمله فعالیت در کمیته و نیز شرکت در کارهای عامالمنفعه از جمله تأمین ارزاق مردم. او به ارتش پیوست و در لشکر 21 حمزه تهران مشغول به خدمت شد. با آغاز حمله سراسری رژیم بعث عراق به ایران او با همرزمانش راهی جنوب شد و در خوزستان به درگیری با دشمن پرداخت تا این که در بیست و چهارمین روز آغاز دفاع مقدس در جبهه دزفول در درگیری با دشمن به شهادت رسید.
شهید مجید قاری در وصیتنامهاش نوشته است: حال که در صحنه انقلاب اسلامی به تکاپو مشغول هستیم، باید هرکدام از ما در جمهوری اسلامی گوشهای از مسئولیتها را بردوش بگیریم و به منزل برسانیم. باید قرآن را در صحنه با خودمان داشته باشیم و قرآن در هر عصر و زمانی یکی از ضروریات هر جامعهای است.
او در بخش دیگری از وصیتنامهاش نوشته است: بزرگترین و مهمترین عامل عقبماندگی مسلمین، انحراف فکری و عملی مسلمانان از تعالیم اسلام است. اینگونه تعصب(دفاع کورکورانه)، همیشه جلوی درک حقیقت را میگیرد و انسان را همچون مگسی که در دام عنکبوتی محبوس است در ظلمات پندارها و تخیلاتش زندانی میکند، و نمیگذارد که او درباره حقایق و واقعیتهای جهان هستی بیاندیشید.
شهید قاری در ادامه وصیتنامهاش نوشته است: اینگونه تعصب؛ با دلیل و منطق سروکار ندارد و تنها از جهل و نادانی و عدم پیروی از وجدان ناشی میشود و صاحب خود را آنچنان در بیخبری محض نگاه میدارد که گویی از اول نیروی درک و تشخیص به او ندادهاند.
او در پایان وصیتنامهاش نوشته است: به هرحال این تعصبات خشک مذهبی که متأسفانه در میان جوامع اسلامی به وجود آمده سبب شده که مردم خرافات را با حقایق اشتباه بگیرند و چهره واقعی دین را در لابه لای تخیلات و موهومات خود پنهان سازند.
انتهای پیام