به گزارش ایکنا از لرستان، شهید عباسعلی الیاسی گلباغی در 16 خردادماه سال 42 در روستای گلباغی از توابع شهرستان دلفان از پدری بهنام شمسعلی و مادری بهنام گُلطلا متولد شد و تا پایه دوم ابتدایی تحصیل کرد و در 18 خردادماه سال 71 در آلواتان بر اثر اصابت ترکش به شکم توسط ضد انقلاب به شهادت رسید و در بهشتزهرای شهرستان دلفان به خاک سپرده شد.
در گلچینی از وصیتنامه شهید عباسعلی الیاسی گلباغی میخوانیم: «اگر میخواهید من خشنود باشم راه شهدا را ادامه دهید.دیگران را هم به پیمودن این راه تشویق نمایید تا حماسههای تاریخ توسط پاسداران اسلام هرچه بیشتر و با شکوهتر شود و اینرا بدانید آن کسانیکه در راه باطل قدم میگذارند و در پی خیانت به اسلام و انقلاب اسلامی هستند بهزودی زود نابود خواهند شد.این شمایید که باید در نابودی آنان کمک نمایید تا هرچه زودتر اسلام پیروز شود».
متن کامل وصیتنامه شهید عباسعلی الیاسی گلباغی
در وصیتنامه این شهید آمده است: «اینجانب عباسعلی الیاسی گلباغی از شروع جنگ تحمیلی بنا به فرمایشات حضرت امام خمینی لازم دانسته که در راه خدا برای دفاع از اسلام و قرآن و انقلاب در جنگ تحمیلی شرکت نمایم و آخرین سخن خود را که شاید دیگر نتوانم گفت برای شما بگویم.
قبل از هر چیز سلام و دورود خدا را نثار شما میکنم که اینچنین فرزندان دلیر و حماسهآفرین خود را راهی جبهههای نبرد حق علیه باطل میکنید و دورود بر شما مادران که اینچنین فرزندانی را در دامن خود پرورش دادهاید تا عاشورا را تکرار نمایند.
سخنی با پدر و مادر
و اما شما ای پدر و مادرم و خواهران و برادرانم! میدانم شما آنقدر شجاع و دلیر و باایمان هستید که هرگز برای امانتی که خدا به شما داده و اکنون از شما گرفته و آن هم در جایی بس باشکوه، در جبهههای حق علیه باطل هرگز گریه نخواهید کرد.مبادا قطره اشکی از چشمان مادرم بریزد.
اگر میخواهید من خشنود باشم راه شهدا را ادامه دهید و دیگران را هم به پیمودن این راه تشویق نمایید تا حماسههای تاریخ توسط پاسداران اسلام هرچه بیشتر و با شکوهتر شود و اینرا بدانید آن کسانیکه در راه باطل قدم میگذارند و در پی خیانت به اسلام و انقلاب اسلامی هستند، بهزودی زود نابود خواهند شد.این شمایید که باید در نابودی آنان کمک کنید تا هرچه زودتر اسلام پیروز شود.
آخرین سخن این است که من خود را جزء شهدا نمیدانم و لیکن چون شهیدان خدا را دوست دارم مرا در کنار دیگر شهیدان گلگونکفن دفن نمایید و امید است که خداوند این امانت را از شما پدر و مادرم بپذیرد و مورد تاییدش قرار دهد».
انتهای پیام