استفاده از تمثیلات در تبیین دهر به زیبایی نهجالبلاغه افزوده است
گروه اندیشه ــ عضو هیئت علمی دانشگاه علوم قرآن و حدیث در نشست علمی «سفر به ژرفای نهجالبلاغه» گفت: در نهجالبلاغه برای تشریح «دهر» از تمثیلات بسیاری استفاده شده و همین که سخنان حضرت امیرالمومنین(ع) برای صدها سال جذابیت خود را حفظ کرده بهخاطر زیبایی ذهنی استعارههاست.
به گزارش ایکنا؛ نشست «سفر به ژرفای نهجالبلاغه»، امشب، 11 خرداد ماه با ارائه حجتالاسلام و المسلمین عبدالهادی مسعودی، هیئت علمی و قائم مقام دانشگاه علوم قرآنی و حدیث، در محل بیستوششمین نمایشگاه بینالمللی قرآن کریم برگزار شد.
عبدالهای مسعودی در ابتدا با طرح این پرسش که آیا ما میتوانیم از لایه نخستین نهجالبلاغه به لایه عمیقتر آن یا لایه اقدامی ژرفتر انسجام دهیم، گفت: برای رسیدن به لایههای درونی نهجالبلاغه به تمرکز بر مطلبی که میخواهیم به آن برسیم نیاز داریم.
وی در ادامه درباره دهر از منظر نهجالبلاغه تصریح کرد: در نهجالبلاغه برای تشریح دهر از تمثیلات بسیاری استفاده شده و همچنین زیبایی استعارهها در ذهن پدیدار میشود و همین که سخنان حضرت علی(ع) برای صدها سال جذابیت خود را حفظ کرده بهخاطر زیبایی ذهنی استعارههاست.
مسعودی ادامه داد: از آنجا که ما انسانها در دنیای خاکی زندگی میکنیم از مقدرات خود در آگاهی نداریم؛ زیرا مقدرات ما در دنیای دیگر رقم میخورد. لذا ائمه معصومین(ع) مجبور بودند تا با استفاده از تشبیه و استعاره مقدرات را برای ما شرح دهند.
استاد دانشگاه علوم قرآنی و حدیث گفت: امیرالمومنین(ع) برای انتقال شناخت خود از هستی از استعاره استفاده استفاده کرده است و ایشان سخاوتمندانه شناخت خود را از هستی در قالب استعاره در اختیار ما قرار داده و لذا ضرورت دارد تا مجموعه شناخت حضرت را گرد هم آوریم تا در راستای فهم خودمان به کار گیریم.
قائم مقام دانشگاه علوم قرآن و حدیث در تعریف دهر تصریح کرد: معنای دهر به صورت لغوی به معنی روزگار است و در نهجالبلاغه دهها مورد داریم که دهر به صورت موردی به کار رفته است. و اولین جایی که حضرت دهر را متفاوت به کار برده در این خطبه است که میفرمایند: ای بندگان خدا روزگار باقی ماندگان را با خود میبرد.
وی افزود: چه قدرتی پشت این دهر است که میبرد و در ذهن حضرت روزگار مثل یک رود تصور شده.
مسعودی ادامه داد: ایشان روزگار را همانند یک درنده میدانند که به انسانها حمله میکند و اشاره ایشان به روزگار معاویه است و در اینجا دهر حالت جاندار پیدا کرده و در یک درجه خفیفتر حضرت دهر را مانند چهارپایان چموش میداند و میگویند که روزگار زمانی است که من از آن سواری میگیرم و از نظر ایشان روزگار دارای صفت جاندار است.
وی تصریح کرد: صفت بعدی که امیرالمومنین(ع) به دهر نسبت میدهند، یورش است. لذا باید به خدا پناه ببریم. همچنین صفت بعدی دهر از منظر حضرت لجاجت است و آن بر روی خواستههایش پافشاری میکند تا ما را از کار بیاندازد.
مسعودی ادامه داد: تیراندازی از دیگر صفات دهر است و مثل جنگهایی است که به صورت عادی نمیتوان آنرا از پای در آورد یعنی دهر کمان خود را کشیده و نشانه رفته و تیرهایش هم خطا نمیرود وسلسله کارهایی نسبت به بعضی افراد دارد.
قائم مقام دانشگاه علوم قرآن و حدیث تصریح کرد: دهر یا روزگار گاهی اوقات شما را میخنداند و باید مراقب بود وقتی دنیا ما را میخنداند در همان حین غفلت نکنیم. و روزگار میتواند همه چیز را کارگردانی کند و دهر یک روز با توست و روز دیگر علیه تو. همچنین روزگار علاوه بر تأثیری که بر روی بدن ما دارد بر خواستهها و آرزوهای ما هم تأثیرگذار است؛ یعنی با تضعیف بدن امکان دارد آرزوهای ما بیشتر شود. اما باید یک جایی آنرا قطع کنیم.
وی ادامه داد: حضرت برای کنار آمدن با روزگار میگویند باید شکر گذار باشیم و باید سازوکار مناسب برای آن تدارک ببینیم. چون روزگار همان خداوند است و او کسی بوده که میتواند در یک روز همه چیز را برای تو کند و یا همه چیز را از تو بگیرد. در واقع او دارد ما را امتحان میکند و باید به جای پناه بردن به بنده خدا به خود پروردگار پناه ببریم.
انتهای پیام
