ساج علی ایلامی‌ها در ماه رمضان؛ اقتدا به امیر مؤمنان در دستگیری از فقرا

 

به گزارش ایکنا، رمضان در همه استان‌ها و شهر‌های کشور بر اساس بافت قومی و شیوه زندگی رسم و رسوم خاصی را از قدیم الایام به وجود آورده که نسل به نسل و سینه به سینه همواره در ماه مهمانی خدا این رسم‌ها اجرا می‌شود.

ایلام یکی از مناطقی است که به دلیل بافت عمدتا عشایری آن در ماه مبارک رمضان مردمان کرد زبان آن با آداب خاصی این ماه مبارک را به روزه‌داری می‌پردازند.

رمضان در ایلام با نظافت مساجد و غبار روبی امام زاده‌ها آغاز می‌شود و پس اعلام ماه مبارک مردم با سه خروس‌خوان روزه خود را آغاز می‌کردند، این رسم که هنوز در مناطق عشایری و روستایی وجود دارد بدین گونه بوده است که مردم سه بار با آواز خروس آداب روزه داری را به جا می‌آوردند، در خروس خوان نخست که سه ساعت مانده به اذان صبح زنان و کدبانو‌های ایلامی برای آماده کردن غذای سحر از خواب برخاسته و در خروس خوان دوم اهل خانه و همسایه‌ها را برای خوردن سحری بیدار می‌کردند با خروس خوان سوم از خوردن سحری امساک کرده و نماز صبح را به جا می‌آورند و روزه خود را آغاز می‌کنند.
مردمان ایلام به وعده سحری «پاشیم» و به افطار «سرشیم» می‌گویند در آن عمدتا شیرینی‌ها و غذا‌های مقوی محلی مانند نان «شلکینه» یا بژی و استفاده می‌کنند، شلکینه نان نازکی است که به کمک عسل، شیره خرما یا انگور خیس داده و به همراهی روغن حیوانی میل می‌کنند.
بژی و برساق نیز نوعی شیرینی کردی است که از آرد گندم، دوشاب توت یا انگور روغن کرمانشاهی تهیه می‌شود. در ایلام پخت نوعی حلیم به نام هریسه در این ماه رسم است که با استقبال بسیار زیاد مردم مواجه می‌شود. علاوه بر پخت هریسه و بژی برساق، کله کنجد و شیره خرما نیز بر سفره افطار ایلامی‌ها خود نمایی می‌کند.
ایلامیان از دیرباز به دست و دلبازی و فقیر نوازی شهره بوده‌اند و این ویژگی در ماه مبارک رمضان با اقتدا به امیرالمؤمنین حضرت علی (ع)، به اوج خود رسیده و طی مراسمی که به ساج علی معروف است و عمدتا در شب‌های قدر و احیا آن را انجام می‌دهد در این مراسم برای تازه درگذشتگان خروس قربانی می‌کنند و به همراه پلو برای نیازمندان می‌فرستند، به طبق و سینی که این غذا بر روی آن قرار دارد ساج علی می‌گویند.
افطاری‌های دوره‌ای نیز رسم زیبای دیگری است؛ که از سوی مردمان ایلام وجود دارد، ایلامی‌ها هر شب در منزل یکی از اقوام مهمان افطار هستند و این مهمانی به صورت دوره‌ای در منزل یکدیگر برگزار می‌شود. پس از صرف افطار یک مراسم مذهبی نیز برگزار شده و زنان نیز در تهیه سحری روز بعد به صاحب مراسم کمک می‌کنند.

انتهای پیام