
احمد کاهه، مدیرکل آموزش همگانی معاونت اجتماعی ناجا طی یادداشتی با عنوان «آداب سفر» که در اختیار کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ گذاشت، نوشت:
تعطیلات تابستانی در پیش است و عده بسیارى از هموطنان عزیز به سفر میروند، چه مسافرتهاى دیدارى و صله رحم، چه براى زیارت و چه به قصد تفریحات سالم، كه هر سه نوع آن خوب و پسندیده است. به همین مناسبت، نگاهى به سفر از دید معارف اسلامى داریم، تا سفرهایمان رنگ و بوی دينی داشته باشد.
بسیار سفر باید، تا پخته شود خامى!
امام صادق(ع) در حدیثى فرموده است: مسافرت باید براى یكى از این سه امر باشد:
1 – تهیه توشه آخرت
2- تأمین معاش و زندگى
3- لذت مباح و تفریح غیر حرام
بنابراین بايد به عنوان رهنمود گرفتن از مكتب، آدابى را كه از پیشوایان دین نقل شده است، در سفرها رعایت كنيم.
مسافرت فواید بسیاري دارد كه كسب تجربه و پختگی، آشناییها و ارتباطهای جدید، از آن جملهاند.
سفر، آزمـــوده كند مرد را هم از دل برانـد غم و درد را
ز گیتى بد و نیك، بنمایدش وز آن گنـج دانش بیفزایدش
نگاهى به مجموعه روایات اسلامى، نكاتى را بهعنوان «آداب سفر» به ما میآموزد كه مهمترین آنها آموختن «آیین همراهى و همسفرى» است. تأكید شده است كه پیش از سفر، همسفر مناسبى پیدا كنید؛ چرا كه مسافرت به تنهایى مكروه است.
همچنین رسول خدا(ص) از سه كس مذمت كرده است: یكى آنكه غذایش را تنها مىخورد، یكى آنكه در خانهاى تنها میخوابد و سوم آنكه تنها به مسافرتهاى دور و دراز میرود.
آداب دیگر سفر را طبق تعالیم دینى، فهرستوار اینگونه مییابیم:
1 - خداحافظى كردن از خانواده و بستگان از سوى مسافر، بدرقه كردن كسى كه به سفر میرود، از سوى اهل خانه و بستگان.
2 - شروع كردن سفر با «صدقه»، جهت سلامتى و رفع و دفع بلاها.
3 - خواندن دو ركعت نماز، دعا كردن و جان و مال خانواده را بهخدا سپردن و بر او توكل كردن.
4 - خواندن این دعا: «بسم الله، آمنتُ بالله، توكلتُ على الله، ماشاءَ الله، لا حولَ و لا قوةَ الا بالله.»
5 - برداشتن عصا، یا وسیلهاى جهت دفع شر و خطرات احتمالى و حمل ابزار دفاعى.
6 - همراه داشتن مسواك، شانه، لباس و ظرف.
7 - همراه برداشتن مواد غذایى و خوراكیهاى مورد نیاز و رهتوشه سفر.
8 - همراه داشتن داروهاى مورد نیاز، سوزن، نخ، طناب و زیرانداز.
9 - رعایت اخلاق خوب با همسفر در طول مسافرت.
10 - در سفر، بار بر دوش دیگران نبودن، خرج خود را به گردن دیگران نینداختن.
11 - مراعات حال همسفر را نمودن، در صورتى كه خسته یا مریض باشد.
12 - همكارى در كارها، برعهده گرفتن كارهاى سنگین در مسافرت.
13 - گوش كردن به حرف بزرگترها.
14 - مشورت با همسفران در انجام كارها و تصمیمگیریها.
15 – مواظبت بر خواندن نماز در اول وقت.
16 - پس از سفر، نقل نكردن سختیها و ناملایمات مسافرت.
17 در بازگشت از سفر، براى اهل خانه، هدیه و سوغات آوردن
18 - هنگام برگشتن از مسافرت، خدا را شكر كردن و بر نعمت سلامتى حمد كردن.
براى تك تك آنچه یاد شد، احادیث مكررى در متون دینى آمده است كه مجال طرح آنها نیست.
بهعلاوه، سفر وسیله شناخت است، هم شناخت خود، هم شناخت دیگران. چون رنجها و سختیهاى مسافرت و حالتهاى فوقالعاده، جوهره انسان را مىنمایاند و خصلتهاى درونى بروز مىكند. حتى انسان مىتواند میزان تحمل، مقاومت، كاردانى و تجربه خود را هم در سفر محك بزند.
از جمله سفرهاى پسندیده، مسافرت به شهرهاى مذهبى و زیارتگاهها و دیدن اماكن تاریخى و دیدار با بزرگان و شخصیتهاى علمى و اخلاقى است.
زیارت خانه خدا، مرقد حضرت رسول(ص)، قبور مطهر ائمه معصومین(ع)، مزار پاك شهداى راه حق، زیارت قبر انبیاء، اوصیاء، اولیاء، صحابه و تابعین. دیدار از مرقد علماى بزرگ، فرزندان اهل بیت(ع) و قبور مؤمنان و صالحان... همه از مواردى است كه در متون دینى به آنها تشویق شده است و زیارت قبور امامان، نوعى تجدید عهد و پیمان با صاحبان ولایت است.
امام رضا(ع)مي فرمايند: «هر امامى بر گردن دوستان و پیروانش، عهد و پیمانى دارد. از جمله امورى كه وفاى به این عهد و پیمان میباشد، زیارت قبور ائمه است.» امید است كه هر جا باشید، چه در سفر و چه حضر، ایامى خجسته و روز و شبى پربركت داشته باشید.
«سفر آخرت»، سفر دیگرى است كه همه در پیش داریم. آن هم آداب و شرایط و پیشنیاز و تهیه مقدمات و رهتوشه لازم دارد كه موضوعى جداست و نیازمند نگاهى دوباره و جدى.
ما ... همه مسافریم، و نیازمند آمادگى براى آن «سفر بىبازگشت». حضرت على(ع)، رهتوشه آن سفر را «تقوا» مىداند.
گردآوری و تنظيم:
اداره كل آموزش همگانی
احمد کاهه
انتهای پیام