
به گزارش ایکنا از خراسانجنوبی، امام حسین(ع) در روز پنج شنبه، دوم محرم سال 61 هجری به کربلا وارد شد.
اعزام لشکر عمر بن سعد به سوی کربلا، خریداری اراضی کربلا توسط امام حسین (ع)، نامه عمر بن سعد، نامه عبیدالله بن زیاد به عمر بن سعد، مهمترین رویدادها در روز سوم محرم سال 61 هجری قمری بود.
عمر بن سعد یك روز پس از ورود امام(ع) به سرزمین كربلا یعنی روز سوم محرم با چهار هزار سپاهی از اهل كوفه وارد كربلا شد.
امام حسین(ع) قسمتی از زمین كربلا كه قبر مطهرش در آن واقع ميشد را از اهالی نینوا و غاضریه به شصت هزار درهم خریداری كرد و با آنها شرط كرد كه مردم را برای زیارت راهنمایی کرده و زوار او را تا سه روز مهمان كنند.
حضرت سیدالشهدا(ع) زمین کربلا را پس از خریدن دوباره به قبیله بنی اسد برگرداند اما شرط کرد که کسانی که به این سرزمین میآیند از آنها پذیرایی کنید. به عبارت دیگر امام (ع) این سرزمین را وقف نکرد بلکه آن را در اختیار اهالی آن منطقه گذاشت.
در این روز عمر بن سعد مردی به نام كثیر بن عبداللّه كه مرد گستاخی بود را نزد امام حسین(ع) فرستاد تا پیغام او را به حضرت برساند. كثیر بن عبداللّه به عمر بن سعد گفت: اگر بخواهید در همین ملاقات حسین را به قتل برسانم؛ ولی عمر نپذیرفت و گفت: فعلاً چنین قصدی نداریم.
هنگامی كه او نزدیك خیمههارسید، ابوثمامه صیداوی(همان مردی كه ظهر عاشورا نماز را به یاد آورد و حضرت او را دعا كرد) نزد امام حسین(ع) بود. همین كه او را دید رو به امام عرض كرد: این شخص كه ميآید، بدترین مردم روی زمین است. پس سراسیمه جلو آمد و گفت: شمشیرت را بگذار و نزد امام حسین(ع) برو. گفت: هرگز چنین نميکنم.
ابوثمامه گفت: پس دست من روی شمشیرت باشد تا پیامت را ابلاغ كنی. گفت: هرگز. ابوثمامه گفت: پیغامت را به من بسپار تا برای امام ببرم، تو مرد زشت كاری هستی و من نميگذارم بر امام وارد شوی.
او قبول نكرد، برگشت و ماجرا را برای ابن سعد بازگو كرد. سرانجام عمر بن سعد با فرستادن پیكی دیگر از امام پرسید: برای چه به اینجا آمده ای؟ حضرت در جواب فرمود:«مردم كوفه مرا دعوت كردهاند و پیمان بستهاند، بسوی كوفه ميروم و اگر خوش ندارید بازميگردم».

نامه عمربن سعد به عبیدالله بن زیاد
عبیدالله به عمر بن سعد نوشت: نامه تو رسید و از مضمون آن اطلاع یافتم، از حسین بن على بخواه تا او و تمام یارانش با یزید بیعت کنند، اگر چنین کرد ما نظر خود را خواهیم نوشت! چون این نامه به دست عمر بن سعد رسید، گفت: مىپندارم که عبیدالله بن زیاد خواهان عافیت و صلح نیست.
عمربن سعد، نامه عبیدالله بن زیاد را به اطلاع امام حسین(ع) نرساند چرا که مىدانست که آن حضرت با یزید هرگز بیعت نخواهد کرد.
منابع:
ارشاد، شیخ مفید، ج۲، ص۸۴.
مستدرك الوسایل، ج۱۴، ص۶۱؛ مجمع البحرین، ج۵، ص۴۶۱.
تاریخ طبری، ج۵، ص۴۱۰.
انتهای پیام