عاشورا نماد آزاداندیشی/ معنای عبرتآموزی از حادثه عاشورا چیست
گروه اجتماعی- معاون قرآن و عترت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجانشرقی، عاشورا را نماد آزاداندیشی دانست و اظهار کرد: اکثر جریانهای بزرگ تاریخ متأثر از نهضت عاشورا بوده و عاشورا همواره نماد آزاداندیشی، ولایتمداری، آزادگی و از جان گذشتگی در راه هدف بوده است.
ابراهیم لایقی، معاون قرآن و عترت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان، در گفتوگو با ایکنا از آذربایجانشرقی اظهار کرد: حادثه عاشورا، علاوه بر «پیام» که باید آن را شنید و به کار بست، دارای «عبرت» هم هست که با شناخت آن، باید از بروز آنگونه حوادث و مظلومیت حق و طرفداران دین جلوگیری کرد.
وی از معنای عبرتآموزی از حادثه عاشورا گفت و افزود: عبرتآموزی از حادثه عاشورا به این معناست که انسان همواره آن را مورد مطالعه قرار داده و جامعه خود را با آن مقایسه کند تا بفهمد در چه حال و وضعی قرار دارد، چه چیزی او را تهدید میکند و چه چیزی برای او لازم است!؟
وی با اشاره به اولین عبرت در قضیه عاشورا خاطرنشان کرد: اولین عبرتی که در قضیه عاشورا ما را به خود متوجه میکند، این است که ببینیم چه شد که 50 سال بعد از درگذشت پیغمبر(ص)، جامعه اسلامی به آن حدی رسید که کسی مثل امام حسین(ع)، ناچار شد برای نجات جامعه اسلامی، چنین فداکای هایی بکند؟
لایقی، عاشورا را نماد آزاداندیشی دانست و اظهار کرد: اکثر جریانهای بزرگ تاریخ متأثر از نهضت عاشورا بوده و عاشورا همواره نماد آزاداندیشی، ولایتمداری، آزادگی و از جان گذشتگی در راه هدف بوده است.
معاون قرآن و عترت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجانشرقی یادآور شد: امام حسین(ع) و نهضت عاشورا یکی از نقاط عطف در تاریخ پُربار اسلام و مهم ترین عامل در گسترش مکتب تشیع است.
وی افزود: در عبرت آموزی، تنها به خوبیها و الگوهای مثبت نگاه نمیکنیم بلکه بدیها و زشتیها و نامردمیها را نیز می بینیم و از آن به گونه ای دیگر درس می آموزیم.
لایقی ضمن بازگو نمودن عوامل دخیل در قتل عام فجیع کربلا تاکید کرد: آنچه زمینه ساز پیدایش آن قتل عام فجیع شد، کوتاهی مردم از نصرت حق، بی وفایی نسبت به پیمان، عهدشکنی از روز ترس و دنیاطلبی، ترک صحنه جدال حق و باطل، ترک وظیفه نهی از منکر، فریب خوردن از تبلیغات باطل، جهل عمومی جامعه، مرعوب شدن در برابر سلطه باطل، بی تفاوتی، سکوت و سازش و ترک وظیفه از سوی چهرههای شاخص جامعه و عناصر تأثیرگذار، تبعیت نکردن از امام حق، ضعیف شدن فرهنگ شهادت طلبی و فدا کردن جان در راه ایمان و حق، وابستگی و دلبستگی به دنیا، نشناختن موقعیت عمل، دیر جنبیدن برای اقدام بموقع بود.
انتهای پیام
