انتخاب الگوهای زندگی از بین افراد اهل تدبر و اندیشهورز
گروه معارف ـ با توجه به نامه 31 نهجالبلاغه کسانیهستند که خود را اهل اندیشه و تفکر معرفی میکنند و دستآوردهای فکری خود را در قالب گفتار و نوشتار هم عرضه کردهاند، اما بیشتر جنبه ریا و خودنمایی دارد اما اندیشهورزی که از سوی صالحان توصیه شده، سمت و سوی رشد و فلاح را دارد و انسان را به جاودانگی میکشاند.لذا پیروی از نیاکان، در صورتی پسندیده است که آنان در مسیر فلاح و رشد و رستگاری باشند و نشانههای خداپرستی و توحید را در خود داشته باشند و گرنه مذموم است.
به گزارش ایکنا از لرستان، آیتالله سیداحمد میرعمادی، نماینده ولیفقیه در استان و امام جمعه خرمآباد در سلسله مباحثی تحت عنوان «درسهایی از نهجالبلاغه» عنوان کرد: «امام علی(ع) در رهنمود ماندگار و جاودانه در قسمتی از نامه 31 نهجالبلاغه بهعنوان منشور بزرگ تربیتی برای نیاکان صالح چهار ویژگی را برای الگو برمیشمارد .
اول مراقبت از نفس داشته باشیم، دوم اینکه اهل تدبر و اندیشهورزی «وَ فَكَّرُوا كَمَا أَنْتَ مُفَكِّرٌ؛ آنان به خودشان میاندیشدند همانگونه که تو درباره خویشتن میاندیشی» نیاکان صالح قبیله تفکر و اندیشه بودند و از نعمت فکر، به بهترین وجه، استفاده میکردند. مکتب و مرام آنان نیز به پیروی از قرآن، اندیشهورزی بود.
قرآنکریم پساز آن که خردمندان را بهسوی مطالعه آیات الهی سوق میدهد، در وصفشان میگوید: «اَلَّذینَ یَذكُرونَ اللهَ قِیمًا وقُعودًا وعَلی جُنوبِهِم ویَتَفَكَّرونَ فی خَلقِ السَّموتِ والاَرضِ، آنان که در حالت ایستاده و نشسته و بر پهلو خفته خدا را یاد میکنند و درباره آفرینش آسمانها و زمین میاندیشند.
کسانی هستند که خود را اهل اندیشه و تفکر معرفی میکنند و دستآوردهای فکری خود را در قالب گفتار و نوشتار هم عرضه کردهاند، اما بیشتر جنبه تظاهر، ریا و خودنمایی دارد اما اندیشهورزی که از سوی صالحان توصیه شده، سمت و سوی رشد و فلاح را دارد و انسان را به ماندگاری و جاودانگی میکشاند.
پیروی از نیاکان، در صورتی پسندیده است که آنان در مسیر فلاح و رشد و رستگاری باشند و نشانههای خداپرستی و توحید را در خود داشته باشند و گرنه مذموم است کمااینکه قرآن میفرماید: «أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ؛ آیا اگر نیاکانشان تعقل نمیکردند و هدایت نمییافتند(باز هم از آنها پیروی میکردند؟ اگر از گذشتگان شخص یا قومی، اهل نظر و فکر بوده و در این میدان، خوش درخشیده و نیکو بالیدهاند، باید به وجودشان افتخار کرد. و آنان را الگو خود برگزید. افتخار به ایشان و راه و رسمشان، یعنی افتخار به کمال و پویندگی انسان، و این، الهامبخش جوانان و آیندگان است تا بدانند که اگر طالب سرفرازی هستند، باید بکوشند تا مسیر اندیشهورزی گذشتگان صالح خود را بپیمایند.
حضرت در این فراز از واژه «مفکر» استفاده کرده که معنای عمیقتر و گستردهتر دارد نه کلمه «متفکر» تا نشان دهد که امتیاز سلف صالح به تفکیر است، نه به تفکر که کاری سهل است».
انتهای پیام
