معرفی بقاع متبرکه آذربایجانشرقی/ امامزاده سیدحمزه(ع) تبریز
گروه اجتماعی - امامزاده سیدحمزه(ع) با ۱۶ واسطه به هفتمین امام معصوم شیعیان میرسد، که حرم مطهر ایشان از دیرباز مورد توجه و احترام مردم قرار گرفته است و سالیانه چندین هزار زائر در این مکان مقدس حضور مییابند.
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، آستان مقدس امامزاده سیدحمزه(ع) در تبریز، خیابان ثقهالاسلام و جنب مقبرهالشعرا قرار دارد. بر اساس شواهد تاریخی، بقعه و بارگاه امامزاده سیدحمزه(ع) پس از وفاتش توسط فرزندش سیدحسین یا میرابوالحسن ساخته شده است.
بقعه در زمانهای مختلف و به دفعات مورد تعمیر و بازسازی قرار گرفته است، بقعه امامزاده سیدحمزه(ع) متشکل از صحن، مسجد سیدحمزه، گنبدخانه، مدرسه ظهیریه(قسمت اداری بقعه) و سرویسهای بهداشتی است.
مسجد سیدحمزه(ع) در غرب صحن، مدرسه ظهیریه و سرویسهای بهداشتی در شمال صحن و ایوان ورودی و گلدسته در جنوب صحن قرار دارد.
درب ورودی صحن، از ضلع جنوبی تعبیه شده و جنس در از چوب است که طاق مرمرین سر در صحن از چهار قطعه سنگ مرمر درشت تشکیل شده است، دو قطعه سنگ سه گوش که در پیشانی در به طور متقابل به کار رفتهاند، سنگهای طاق مرمرین، سر در محسوب میشوند که در طی گذشت زمان، همچنان جلوهگری میکنند.
سنگهای پایه، صاف بوده و نوشته ندارد ولی سنگهایی که در پیشانی در از دو سو به طور متقابل قرار گرفتهاند دارای خط ثلث عالی و حاوی آیه شریفه «ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ» و در زیر هر یک از آنها در میان ترنج عبارت «یا مفتح الابواب» به طور برجسته نقش شده است.
در جنب شرقی درب ورودی و بر روی دیوار، کتیبه مرمرینی نصب شده که متن حاوی اطلاعاتی در خصوص تعمیر بقعه در زمان قاجاریه است.
در دیوار شرقی ایوان دو قطعه ازاره مرمری بسیار زیبایی همراه با نقوش گل و بوته وجود دارد و احتمال میرود مربوط به دوره آق قیونلوها و ترکمان باشد و همچنین در صحن ایوان، چند نفر از شخصیتهای مذهبی، سیاسی و فرهنگی دفن شده و دورتادور ایوان نقاشیهای زیبایی وجود دارد.
سراسر طاق ایوان آئینهکاری شده و در ضلع جنوبی آن دری با طالق مرمری قرار دارد که به داخل گنبد باز میشود؛ این در از چوب، بوده و متعلق به دوره صفویه است.
در قسمت هریک از پایههای طاق، یک ترنج قندیلی گلدار تعبیه شده که در توی ترنج دست راست عبارت «بنده آستان ولایت نشان» و در توی ترنج دست چپ عبارت «میرزا محمد ابراهیم وزیر آذربایجان به طور برحسته کنده شده که نشان از به خاک سپرده شدن محمد ابراهیم ظهیرالدین وزیر آذربایجان، معاصر با شاه سلیمان صفوی دارد.
آینه کاری طاق بالای مزار امامزاده مربوط به دوره قاجاریه است که به کتیبه زیبایی ختم میشود؛ قسمتهای فروریخته آن در سال ۱۳۸۲ مرمت شده است.
در متن کتیبه نوشته شده است که جناب سیدحمزه از اولاد حضرت موسیبن جعفرصلواتالله و سلامه علیه است که در تاریخ ۷۱۴ قمری وفات نموده و قرآنی به خط حضرت امیرالمومنین(ع) در این بقعه شریفه برای تزئین و اجلال بوده است.
در گنبدخانه، محراب مقرنسکاری و گچبری شدهای قرار دارد که متعلق به دوره قاجاریه بوده و بالای آن تمثالی از جناب سیدحمزه(ع) و پسرش توسط استاد اللهوردی نقاش تبریزی ترسیم شده است.
انتهای پیام
