به گزارش ایکنا از کردستان، اواخر سلسله صفویان و حکومت شاه عباس دوم زمانیکه ارامنه توسط عثمانیها به ایران تبعید شدند، عدهای از آنها شهر سنندج را برای سکونت انتخاب کردند و از آن زمان به بعد، ساخت کلیسا در این شهر را شروع کردند.
کلیسایی قدیمی که هم اکنون در خیابان نمکی و در محلهای قدیمی و مسیحینشین سنندج به نام «آغهزمان» خودنمایی میکند. معماری کلیسا به سبک معماری اصفهانی و تلفیقی از نماسازی سبک بومی مانند طاقنما و ستونهای آجری است.
کلیسا دارای درب بزرگ چوبی است که با عبور از آن وارد دالان میشوید. برای رسیدن به درب قهوهای رنگ سالن کلیسا با صلیبی در راس آن، باید دالان را پشت سر بگذارید.
سالن بزرگ کلیسا ستونهایی با گچبریهایی زیبا دارد و در قسمت انتهایی آن تصویری بزرگ از حضرت عیسی و مجسمهای آبی رنگ از مریم مقدس و تعدادی فانوس بر روی طاقچههای اطراف عکسها قرار دارند همچنین در قسمتی دیگر از سالن دو سنگ قبر وجود دارد که مربوط به دو کشیش کلیسا است.

با عبور از سالن کلیسا و چندین پله به حیاط میرسید، حیاطی که در قسمت غربی کلیسا قرار دارد و در آن حوضی وجود دارد که چهار درخت بزرگ با عمری بیش از ۵۰ سال آن را احاطه کردهاند و در قسمت شمالی حیاط نیز تعدادی سنگ قبر متعلق به اقلیت دینی مسیحیان وجود دارد.
کلیسای سنندج سالهاست که به بنایی متروکه تبدیل شده است و زمان زیادی میگذرد که مسیحیان برای دعا دیگر به این کلیسای تاریخی نمیروند و فقط تعدادی از علاقمندان به آثار قدیمی و دانشجویان از کلیسا بازدید میکنند. همچنین در این کلیسا پیرزنی که سالهای جوانی خود را به نگهبانی از آن گذرانده به همراه خانواده خود در کلیسا زندگی میکند.

خلیلی، یکی از کارشناسان میراث فرهنگی استان کردستان، با بیان اینکه به طور تقریبی قدمت این بنا به 250 سال پیش برمیگردد، گفت: از معمار بنا اطلاع خاصی در دست نیست، فقط یکی از متولیان این بنا به نام «توماس مسیحی» تا 10 سال پیش در سنندج زندگی میکرد.
وی مساحت تقریبی بنا را 700 متر تخمین زد و عنوان کرد: طی چند سال پیش توسط ادارهی میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری استان کردستان در حریم منظری بنا و سردرب آن مرمتهایی منطبق با ضوابط ساخت و ساز انجام شد.

خلیلی افزود: چون هماکنون مسیحیان در شهر سنندج زندگی نمیکنند، مراجعهکننده مسیحی به این بنا بسیار کاهش یافته است و بیشتر گردشگران از این بنا بازدید میکنند.
وی در پایان یادآور شد: از دیگر مواردی که در خصوص کلیسای سنندج اشاره شده این است که این بنا اواخر دورهی صفویه در زمان حکومت شاه عباس دوم هنگامی که ارامنه توسط دولت عثمانی به ایران تبعید شدند، گروهی از آنها در شهر سنندج ساکن شدند و در آن زمان والیان اردلان برای مسیحیان تبعیدی این کلیسا را بنا کردند.
انتهای پیام