یادی از سیدالشعرای انقلاب؛ فرزانه آزاداندیش
گروه ادب - سیدحسن حسینی به تعبیر رهبر معظم انقلاب، فرزانه آزاداندیش و یکی از نمونههای برجسته و امیدهای آینده بود که به سیدالشعرای انقلاب شهرت یافت.
به گونه ماه
نامت زبانزد آسمانها بود
و پيمان برادریات
با جبل نور
چون آيههای جهاد
محكم.
تو آن راز رشيدی
كه روزی فرات
بر لبَت آورد
و ساعتی بعد
در باران متواتر پولاد
بريده بريده
افشا شدی
و باد
تو را با مشام خيمهگاه
در ميان نهاد
و انتظار، در بُهت كودكانۀ حَرَم
طولانی شد
تو آن راز رشيدی
كه روزی فرات
بر لبَت آورد
و كنار درك تو
كوه از كمر شكست!
این ابیات سروده سیدالشعرای انقلاب است، سید حسن حسینی. وی در فروردین ۱۳۳۵ در تهران به دنیا آمد، تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در این شهر گذراند و در ۱۳۵۳ دیپلم طبیعی گرفت. از همین سالها اشعارش در برخی نشریات ادبی نظیر مجله فردوسی منتشر می شد.
در سال ۱۳۵۸ وارد حوزه هنری شد و به همراه قیصر امین پور و چند تن دیگر فعالیتهای هنری و ادبی حوزه را راهاندازی و ساماندهی کرد. در سال ۵۹ همزمان با آغاز جنگ تحمیلی خدمت سربازی خود را در رادیو ارتش آغاز کرد، در آنجا رباعیهای فی البداهه می سرود که بر زبان رزمندگان جاری میشد.
در سال ۶۶ از حوزه هنری کناره گرفت و به تدریس دروس ادبی در دانشگاهها پرداخت، در سال ۷۸ تدریس را رها کرد و در واحد ویرایش رادیو مشغول به کار شد، در سال ۶۸ با همکاری چند تن از دوستانش به منظور باروری ذوق شاعران جوان دفتر شعر جوان را تأسیس کرد و در همین سال به همراه قیصر امین پور برنده جایزه ادبی نیما یوشیج شد.
حسینی در ۹ فروردین ۸۳ بر اثر سکته قلبی در بیمارستان بوعلی تهران درگذشت و پیکرش پس از تشییع باشکوه در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
رهبر معظم انقلاب در پی درگذشت این شاعر با صدور پیامی فرمودند: این داغ بزرگی بر دل جامعه هنری و ادبی انقلاب است. این انسان فرزانه و آزاداندیش و این مؤمن پارسا و با فضیلت، یکی از نمونه های برجسته امروز و یکی از امیدهای آینده بود. در شعر و ادب و نیز در پژوهش و تأملات محققانه، خرد و ذوق و ابتکار، شاخصه کار او بود. مشاهده فرآورده های ذهن خلاق او همواره برای اینجانب اعجاب آور و تحسین انگیز بود. درگذشت او خسارت بزرگی برای اصحاب هنر و ادب است.
وی از اشخاص برجسته و تاثیر گذار ادبیات انقلاب به شمار میآید، عمده شهرت وی در شعر به سبب دو مجموعه شعر همصدا با حلق اسماعیل و گنجشک و جبرئیل است.
هم صدا با اسماعیل گزیدهای از سرودههای پیش و پس از انقلاب و دفتری از رباعیات این شاعر است که عمدتا محتوای عاشورایی دارند. گنجشک و جبرئیل نیز شامل سی قطعه شعر در قالب نیمایی و شعر سپید است که عمدتا بر محور عاشورا و کربلا است.
ابیات ابتدایی این یادداشت از مجموعه «گنجشک و جبرئیل» است. حسینی در مجمع کوشیده با نگاهی تازه به شعر مذهبی فزاینده ترسیم کند و از شعارزدگی رایج در حوزه شعر مذهبی دوری کند. همچنین بنايی نو نهاده است که در آن، نه ذره ای ادب توحيد خدشه دار شده و نه در توصيف اهلبيت به حوزههای غلو وارد شده است.
«گنجشک و جبرئیل» از چند جهت، یک اثر متمایز و برجسته است. نخستین وجه تمایز آن، وحدت موضوع است، یعنی این کتاب، از معدود مجموعه شعرهایی است که به طور کامل به شعرهای مذهبی و غالباً عاشورایی یک شاعر اختصاص دارد، همچنین قالب و ساختار شعرها دارای وحدت و یکپارچگی است.
یکی از کارهای ارزشمند سید حسن حسینی قرائت تمام غزلیات بیدل دهلوی با توجه به دشواری فهم و قرائت اشعار بیدل است که در ۴ لوح فشرده با متن کامل غزلیات بیدل دهلوی ضبط شده و پس از مرگ وی، انجمن شاعران ایران آن را در تهران منتشر کرد.
دیگر آثار وی عبارتند از سفرنامه گردباد که مجموعه اشعار کلاسیک مذهبی است، ملکوت سکوت که مجموعه اشعار سپید و نیمایی است، شعر از شرابه های روسری مادرم که در وصف حضرت فاطمه زهرا(س) است و پس از درگذشت حسینی با مقدمه قیصر امینپور منتشر شد برادهها مجموعه ای از کلمات قصار و کاریکلماتور که جامعه ادبی از آن استقبال کرد.
انتهای پیام
