به گزارش ایکنا از یزد، لغاتالقرآن موضوع ارزشمندی است که دانشمندان و صاحبنظران در لغت از قرن اول هجری بدان توجه نشان دادهاند و در قرن دوم در مورد آن به تألیف پرداختهاند.
از جمله کسانی که در این زمینه تألیفاتی ارائه دادهاند، فرّاء، ابوزید، أصمعی، هیثم بن عدی و محمدبن یحیی القطیعی هستند. ابن ندیم میگوید: ابن درید نیز کتابی در لغاتالقرآن تألیف کرد ولی آن را به پایان نرساند.
کتاب «لغاتالقرآن» به روایت «اسماعيل بن عمرو» که به کوشش «صلاحالدين المنجّد» ویرایش و منتشر شده، یکی از کتابهایی است که در این باب به تألیف رسیده و به لغات قبایل و امتها در قرآن اختصاص یافته است.
کتاب بر اساس سورهها مرتب شده است، بنابراین از سوره بقره آغاز میشود و تا آخر سوره ادامه مییابد و الفاظ قبایل عرب در هر سوره و نیز الفاظ ملتهای دیگر همچون فارس و روم و نبط و سریان و عبرانی را روایت میکند.
این کتاب از این جنبه، منابع لغوی قرآن را برای ما تبیین و به لغات قبایل قبل از اسلام توجه میکند و نسبت اخذ قرآن از الفاظ هر قبیله را معین میکند.
کتاب مذکور توسط مجتبی محمدی مزرعهشاهی، عضو هیأت علمی دانشکده علوم قرآنی میبد و مهناز کریمی مزرعهشاه، کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی از عربی به فارسی ترجمه شده و انتشارات شهر علم در تیراژ 1000 نسخه و 168 صفحه آن را به چاپ رسانده است.
انتهای پیام