آیه‌نگاشت/اهمیت علم از نگاه قرآن

در قرآن‌کریم واژه «علم» و مشتقات اسمی و فعلی آن حدود 775 مرتبه در آیات به‌کار رفته است.از این رقم 161مرتبه عِلمٌ و علیماً در مورد ذات اقدس الهی آمده است.در موارد متعددی بعد از علم صفت حکیم و در موارد متعددی قبل از واژه علم صفت سمیع آمده است.

منشأ علم ذات خداوند سبحان است و به استناد قرآن‌کریم انسان وقتی که به دنیا می‎آید علمی با خود ندارد، اما حواس گوش و چشم دارد و دل نیز برای یادگیری داراست.خدای متعال در آیه 31 سوره بقره فرموده است: «وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاء هَؤُلاء إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ؛ و آموخت به آدم‌ همه نام‌ها را پس عرضه کرد ایشان را بر فرشتگان».

خداوند سبحان عالم به غیب است و خزائن علم نزد اوست و علم انبیاء ناشی از وحی است.خداوند بر انبیاء دانشی را نازل فرموده است که بشر با کوشش خود هرگز دسترسی به آن پیدا نمی‌کرد چنان‌که در ایه 113 سوره نساء در این رابطه آمده است: « ... وَأَنزَلَ اللّهُ عَلَيْكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَكَانَ فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكَ عَظِيمًا؛ و فرو فرستاد خداوند بر تو کتاب و حکمت را و آموخت به تو چیزی را که هرگز نمی‎توانستی فرابگیری».