خداوند در آیه 122 سوره توبه «وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُواْ كَآفَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ» فرموده است: «و شايسته نيست مؤمنان همگى براى جهاد كوچ كنند پس چرا از هر فرقهاى از آنان دستهاى كوچ نمیكنند تا دستهاى بمانند و در دين آگاهى پيدا كنند و قوم خود را وقتى بهسوى آنان بازگشتند بيم دهند، باشد كه آنان از كيفر الهى بترسند». امام صادق(ع) نیز در رابطه با اهمیت پژوهش در دین فرموده است: «در دین پژوهش کنید، زیرا هر که از شما در دین پژوهش نکند نادان است».
