گروه سیاست و اقتصاد ــ اگر برای دفاع از ایران، تیشهای، شمشیری، شب بیداری در مرز و یا دفاعی در سوریه و عراق نصیبمان نشد، فرصت چند قدم راه رفتن و جهاد حضور در مراسم ۱۳ آبان را از دست نمیدهیم. 
به گزارش ایکنا از سیستانوبلوچستان، ۱۳ آبان یادآور سه اتفاق بزرگ برای ایرانیهاست؛ یکی ۱۳ آبان سال ۴۳ یعنی زمانی که ما تسلیم آمریکا بودیم ولی آنها چیزی بیشتر از بردگی میخواستند؛ در این تاریخ امام خمینی(ره) به خاطر اعتراض به تحقیر ملت در کاپیتولاسیون از کشورش تبعید شد.
۱۳ آبان دومی مربوط میشود به صد روز قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ما که بهدستور شاه، دانشآموزان در دانشگاه تهران به گلوله بسته شدند؛ باورش سخت است ولی دستنشانده آمریکا حتی در نفسهای آخر، جان نوجوانان را میگرفت.
و ۱۳ آبان بعدی که امام خمینی(ره) آن را بالاتر از انقلاب ۲۲ بهمن ۵۷ میداند، تسخیر لانه جاسوسی یعنی سفارت امریکا به دست دانشجویان بود.
تفاوت مهم انقلاب ما با کشورهای عربی در شناخت همین چشم فتنه بود. مردم ایران بجای برخورد صرف با شیطنتها، یکراست سراغ خانه شیطان رفتند که بر سر در آن تابلوی سفارتخانه نصب شده بود. چیزی که اگر مردم کشورهای عربی سراغش میرفتند دیگر هر روز و تا حالا خیابانهای شهرشان با خون و فتنه سنگفرش نبود.
برای ایرانیها فرقی ندارد دشمن کجا باشد، پشت خاکریز باشد یا در سفارتخانه. مهم این است که ایرانی از هر که دشمنی و خیانت ببیند پاسخ قاطع میدهد؛ چهل سال ایران در میان زوزه گرگها اینگونه امن مانده است.
جشن ۱۳ آبان بهخاطر بستن نفوذخانه دشمن است که زیر تابلو و ادبیات بینالمللی یعنی سفارتخانه لانه کرده بود. برای گام دوم انقلاب و امنیت نسلهای بعدی، حالا باید راههای نفوذ دیگر دشمن را بست. هنر نسل جدید، فتح لانههای جاسوسی آمریکاست که این بار در باور و ذهن برخی افراد و مسئولان جا دارد.
حالا که سهم ما در دفاع از کشور، یک اجتماع به موقع و با هم در خیابان اصلی شهر است و این حضور دندان طمع دشمن را کند میکند، راهپیمایی ۱۳ آبان را به هیچ بهانهای از دست نمیدهیم.
اگر برای دفاع از ایران، تیشهای، شمشیری، شب بیداری در مرز و یا دفاعی در سوریه و عراق نصیبمان نشد، فرصت چند قدم راه رفتن و جهاد حضور در مراسم ۱۳ آبان را از دست نمیدهیم.
یادداشت از احمد ملاشاهی، فعال رسانهای و معاون سابق خبر صدا و سیمای سیستانوبلوچستان
انتهای پیام