کارآفرینی؛ ضامن «جهش تولید»
در پیام نوروزی رهبر فرزانه انقلاب که همانند سایر پیامهای ایشان حاوی نکات قابل توجهی است بر ضرورت برنامهریزی، توجه به مجموعههای دانشبنیان، هماهنگی قوا، بها دادن به جوانان و در نهایت ایجاد تغییر در زندگی مردم تأکید شده است.
مقام معظم رهبری سال 1399 را سال «جهش تولید» نامگذاری کردند. ایشان در پیام نوروزی خود اینگونه فرمودند: «سال گذشته گفتیم «رونق تولید»، امسال بنده عرض میکنم «جهش تولید»؛ امسال سالِ جهشِ تولید است.
این شد شعار امسال؛ کسانی که دستاندرکار هستند جوری عمل کنند که تولید انشاءالله جهش پیدا کند و یک تغییر محسوسی در زندگی مردم انشاءالله به وجود بیاورد. البتّه این احتیاج به برنامهریزی دارد؛ سازمان برنامه به نحوی، مجلس شورا و مرکز تحقیقاتش به نحوی، قوه قضائیّه به نحوی، قوه قضائیّه هم نقش دارد، مجموعههای دانشبنیان به نحوی. مجموعههای جوان و مبتکر بحمدالله در کشور زیادند و بنده در طول امسال سال ۹۸ و سال قبل، با تعدادی از اینها نشستهای بسیار خوب و مفیدی داشتم، آنها را از نزدیک دیدم، حرفهایشان را از نزدیک شنیدم؛ جوانهای علاقهمند به کار و پای کار و پُرامید و پُرنیرو و پُرانگیزه و پُر استعداد و ابتکار. اینها بحمدالله هستند؛ اینها باید همه در برنامهریزیها شرکت کنند و این کار با برنامهریزی انشاءالله پیش برود.»
در پیام نوروزی رهبر فرزانه انقلاب که همانند سایر پیامهای ایشان حاوی نکات قابل توجه است بر ضرورت برنامهریزی، توجه به مجموعههای دانشبنیان، هماهنگی قوا، بها دادن به جوانان و در نهایت ایجاد تغییر در زندگی مردم تأکید شده است.
در واقع باید گفت یکی از راهکارهای تحقق «رونق و جهش تولید» کارآفرینی است، كارآفرينی و كارآفرينان نقش كليدی در روند توسعه و پيشرفت اقتصادی جوامع مختلف ايفا میكنند. تجارب كشورهايی مانند ژاپن، كره جنوبی، مالزی و هند آكنده از فعاليتهای چشمگير كارآفرينانی بوده است كه امروز به توسعهيافتگی كشور خود میبالند.
با توجه به نقش و اهميت كارآفرينی و سابقه درخشان كارآفرينان در توسعه بسياری از كشورها و با توجه به مشكلات اقتصادی زيادی كه كشور ما با آن مواجه بوده و دست ياری از هر سويی میطلبد، ترويج و اشاعه مفهوم كارآفرينی، زمینهسازی برای فرهنگ حامی كارآفرينی و مهمتر از همه تربيت افراد بهويژه تحصيلكردگان كارآفرين سازمانی برای تمامی جوامع به خصوص برای جوامع درحال توسعهای مانند ايران از اهميت و ضرورت حياتی برخوردار است.
آنچه باید مورد تأکید قرار گیرد این است که کارآفرینی صرفاً ایجاد شغل نیست بلکه کارآفرینی ایجاد ارزش، نوآوری، خلاقیت، ایدهپردازی، آیندهنگری، خلق ثروت، برنامهریزی و در نهایت ایجاد اشتغال است.
كارآفرينان با مهارتی كه در تشخيص فرصتها و موقعيتها و ايجاد حركت در جهت توسعه اين موقعيتها دارند، پيشگامان حقيقی تغيير در اقتصاد و تحولات اجتماعی محسوب میشوند. آنها تصديق میكنند كه موفقيت و بقا در چشماندازهای برخواسته از فردا، نيازمند چالاكی، قوه ابتكار و خلاقيت است. علاوه بر اين كارآفرينی به خطرپذيری، نوآوری و كنش كارآفرينانه هم نياز دارد. براساس نظريات اقتصادی و تجارب حاصله در اقتصادهای روبه رشد، كارآفرينان موتور محركه توسعه و رشد اقتصادی محسوب میشوند و بالطبع اشتغالزايی يكی از رهاوردهای مهم كارآفرينی است.
متأسفانه در كشور ما و در چند برنامه اخير توسعه، توجه خاص به اين مهم نشده و حتی میتوان گفت كه اين مفهوم برای بسياری از دست اندركاران و افراد جامعه ناشناخته و غريب است. شايد به همين دليل تاكنون برنامهريزی مناسبی در حوزههای اقتصادی، اجتماعی و نظام آموزشی كشور برای توسعه كارآفرينی بهويژه در دانشگاههای كشور صورت نپذيرفته است.
در پایان باید تأکید کرد جهت تحقق «جهش تولید» در سال 1399 سه قوه با تعامل و همکاری تمرکز ویژه و خاصی رو موضوع کارآفرینی داشته باشند و در این راستا از ظرفیتهای موجود همانطور که رهبری فرمودند همچون جوانان و افراد متخصص و مجموعههای دانشبنیان استفاده کنند که این موضوع محقق نمیشود مگر با برنامهریزی دقیق، قدم به قدم و کارشناسانه.
سیدحسین هاشمی، مدرس و مشاور ارتباطات و کسب و کار
انتهای پیام
