مازندران در سیطره کرونا و کارمندان در سیطره اجبار!
با توجه به وضعیت قرمز مازندران به علت شیوع کرونا و تعطیلی اماکن عمومی، بازارهای هفتگی و بسیاری از مشاغل پرخطر، حضور حداکثری کارمندان در ادارات رویکردی نامناسب است که هیچ استدلال منطقی ندارد.
انتظار قرمز شدن وضعیت مازندران از مدتها قبل پیشبینی شده بود. موج دوم کروناویروس زودتر از هر جای دیگر به این استان سرسبز شمالی رسید. درست همان هنگام که موج مسافرین به مانند جزر و مد خزر طوفانی بود، اما صدای آن دیرتر به گوش رسید.
شاید برای اینکه کسی نمیخواست صدای آن شنیده شود! اتفاقی عجیب که باعث شد تختهای بیمارستانهای مازندران دوباره به انحصار بیماران کرونایی درآید و بسیاری از افراد نیز در قرنطینه خانگی به سر برند.
این اتفاقات در شرایطی رقم خورد که تعطیلی اماکن عمومی، بازارهای هفتگی و بسیاری از مشاغل پر خطر دیر انجام پذیرفت. اما از آن مهمتر حضور کارمندان به صورت حداکثری در ادارات است. رویکردی نامناسب که هیچ استدلال منطقی ندارد.
در زمانی که وضعیت تهران در حالت نارنجی است، اما کارمندان میتوانند به صورت دو سوم در محل کار خود حاضر شوند چرا این قانون شامل حال خراب استان مازندران نمیشود؟ آیا براستی خون پایتخت نشینان از دیگر مناطق کشور رنگینتر است!
وجدان جمعی، رسانههای گروهی و فعالان بهداشتی و اجتماعی انتظار دارند، استاندار مازندران در اسرع وقت و قبل از حادتر شرایط استان، نسبت به این اتفاق واکنش نشان داده و تدابیر لازم را اتخاذ کند. تدابیری که لحاظ شدن آن، میتواند جان بسیاری از هم استانیها را نجات دهد. امیدواریم دیر نشود و افسوس این تدابیر برای مسئولین مازنی نماند.
یادداشت از محمد جویباری
انتهای پیام
