اشتیاق برای اربعین آری برای آمدن امام عصر نه
یک مدرس دانشگاه با بیان اینکه شاید یکی از دلایلی که کرونا شیوع یافته و همه مردم دنیا را به نحوی درگیر کرده این است که نیاز به منجی را بهتر درک کنیم، گفت: گاهی از سر وظیفه برای آمدن امام زمان(ع) دعا میکنیم، اما برای آمدنش اشتیاق نداریم و آنقدر که برای نرفتن به پیادهروی اربعین ناراحتیم برای نیامدن حضرت ناراحت نیستیم.
سمیرا مهدینژاد، پژوهشگر دینی و مدرس دانشگاه در گفتوگو با ایکنا از خوزستان، با تصریح به غریب بودن موضوع امام زمان(عج) در مراسم بزرگداشت اربعین حسینی، گفت: در ایام شب قدر از اینکه میدیدم مردم ما برای فرج دعا نمیکنند یا درست دعا نمیکنند یا خیلی دعا نمیکنند واقعاً شگفتزده میشدم. شاید یکی از دلایلی که کرونا آمده و همه مردم دنیا را به نحوی درگیر کرده است، این است که نیاز به منجی را بهتر درک کنند و اینکه خدا با آمدن منجی گرهگشایی کند را متوجه بشوند، اما در مجالسمان میدیدم که خیلیها مویه میکنند و ضجه میزنند و ناله میکنند که: خدایا محرم بتوانیم به هیئت برویم. هیئت چیز بدی نیست، اما در مقام مقایسه میگویم آنقدر که شما ضجه و مویه و ناله کردید، نخواستید امام زمان(عج) بیاید.
وی افزود: باید این طور باشد که بگوییم دلم میخواهد به زیارت امام حسین(ع) بروم تا زیر قبه مطهر ایشان برای فرج امام زمان(ع) دعا کنم. ما یک موضوعی هم داریم که مربوط به حال خودمان و کِیف خودمان میشود. میخواهیم خدا آن را از ما نگیرد. پس امام زمان(عج) چه میشود؟ چرا کسی برای او دعا نمیکند؟ چرا کسی برای او ضجه نمیزند؟ چرا کسی فکر نمیکند که امام نیست؟ گاهی از سر وظیفه برای آمدنش دعا میکنیم، اما برای نبودنش التهاب نداریم. آنقدر که ناراحتیم نتوانستیم به پیادهروی اربعین برویم برای نیامدن حضرت ناراحت نیستیم.
این مدرس دانشگاه اظهار کرد: پیادهروی اربعین لذت معنوی دارد، اما اگر به ما بگویند در کنار این لذت معنوی برای امام زمان(عج) چه کردید و چه سهمی در نیت ما داشت، چه میگوییم؟ اگر به خودمان رجوع کنیم متوجه میشویم اساساً موضوع امام زمان(عج) بسیار غریب و مظلوم است. شاید اگر به عمق دلهایمان برگردیم دعای فرجی که میخوانیم در حد انجام وظیفه است. در مجالس بزرگی که برای امام حسین(ع) گریه میکنیم از عمق دل و سوز جان آمدن مهدی را بخواهیم. اصلاً ما چرا زندگی میکنیم؟ ما در روایات داریم که ائمه آرزوی خدمت به امام زمان(ع) را داشتند؛ یعنی قطب نظر، او بوده است. باید هر کاری میکنیم برای آمدن امام باشد. کسی که منتظر امام زمان(ع) است و عمیقاً میخواهد امام هرچه زودتر بیاید باید در نشست و برخاست و گفتوگوها و دعاکردنهایش، رایحه مهدی(ع) به مشام برسد. چقدر آدم اینطور داریم؟ این موضوع خیلی غریبانه است.
سفر اربعین را باید برای آمدن امام زمان(ع) خرج کنیم
این پژوهشگر دینی گفت: مجلس بزرگ برای بزرگداشت حضرت صدیقه طاهره(س) میگیریم که باید بگیریم و تعظیم شعائر دینی است، ولی مردم را طوری تربیت نمیکنیم که اگر امروز برای شهادت حضرت زهرا(س) میسوزیم حاصل سقیفه است و چاره آن فقط آمدن امام زمان(ع) است. ما هنوز این طور تربیت نشدیم. هنوز این طور نیست که فکر و ذکر مذهبیهای ما امام زمان(عج) باشد. قصه امام زمان در حد برچسب و تابلو به در و دیوار نیست، باید از کلام و رفتار و فکر و قلب ما تشعشعات این فکر بروز کند. باید آرزو، امید و افقی که دنبال میکنیم این باشد. این حالت میتواند در دیگران هم اثرگذار باشد. هر کدام از ما باید سفیر این موضوع باشیم. سفر اربعین سفر پر برکت و پر نعمتی است و باید آن را برای آمدن امام زمان(عج) خرج کنیم.
مهدینژاد تصریح کرد: نباید اینطور فکر کنیم که اگر امسال نتوانستیم به هیئت برویم ـ که خیلیها هیئت رفتند و مراسم زیادی برگزار شد ـ قهر و عذاب الهی است. نباید اینطور فکر کنیم که دعاها مستجاب نشده است. برای مثال فرض کنید سرما بخوریم، یک هفته بهطور طبیعی درگیر این بیماری هستیم، یعنی طبیعت بیماری چنین است که یک هفته به طول بینجامد. نمیتوان وسط روز دوم دعا کنیم خدایا این بیماری را ریشهکن کن! غرض این نیست که دعا بیاثر است، اما نباید دائماً انتظار معجزه داشته باشیم. الان دوره بیماری کرونا باید بگذرد و از خدا میخواهیم که آن را کوتاه کند. آخرین همهگیری که شبیه این موضوع بود حدود دو سال طول کشید، البته این بیماری مانند آن نیست. از خدا میخواهیم به برکت امام زمان(ع) دوره آن کوتاهتر شود و تلفات دادنها و بیماریهای روحی که بیشتر از خود کرونا اذیت میکند بهزودی تمام شود، اما یک مقدار هم به این شکل فکر میکنیم که چرا خدا این آتش را سرد نمیکند؟ باید تحمل کنیم تا دوره آن تمام شود.
انتهای پیام
