معاون استاندار سیستانوبلوچستان گفت: پیشگیری کوتاهترین، به صرفهترین و عقلانیترین راه در حوزه آسیبهای اجتماعی است و باید بیشترین تمرکز و انرژی برای منابع در حوزه پیشگیری انجام شود. 
به گزارش ایکنا از سیستانوبلوچستان، به نقل از روابط عمومی استانداری، علی زینیوند، معاون سیاسی و اجتماعی استاندار امروز، 28 مهرماه در نشست توسعه مشارکتهای مردمی و سازمانهای مردمنهاد که با حضور تشکلهای حوزه مبارزه با آسیبهای اجتماعی در سالن جلسات استانداری برگزار شد، گفت: پیشگیری، کوتاهترین و بهصرفهترین راه در حوزه آسیبهای اجتماعی است و امیدواریم سیاستگذاریهای دولت در این حوزه توسعه پیدا کند.
وی ادامه داد: در حوزه درمان نیز مراکز متعددی در استان فعالیت میکنند که به علت اینکه عملکردها در حوزه پیشگیری خوب نبوده، افرادی آسیب میبینند و راهی جز نگهداری و درمان آنها وجود ندارد. در حوزه درمان، دستگاههای دولتی نمیتوانند بهصورت مستقیم نقشآفرین باشند اما زمینه را برای حضور مردم و تشکلها و فعالان این حوزه باید فراهم کنند و نهایت تسهیلگری و کمک را در این حوزه داشته باشند.
زینیوند افزود: مهمترین مسئله در چرخه درمان آسیبها، مسئله پسادرمان است؛ پس از مرحله درمان، فرد آسیبدیده را نباید رها کنیم و باید تلاش کنیم که فرد آسیبدیده پس از درمان دوباره به چرخه آسیب برنگردد. ادامه این چرخه بر عهده حوزه درمان نیست و کسانی که در حوزه درمان فعالیت میکنند نباید وارد حوزه پس از درمان شوند؛ چرا که از کار درمان باز میمانند. دستگاههای متولی از جمله فنی و حرفهای و خیرین باید کارگاههای هدفمند تعریف کنند و افراد آسیبدیده که درمان شدهاند را جذب کنند.
این مقام مسئول با تأکید بر حمایت از افراد آسیبدیده پس از درمان، گفت: در شرایط فعلی پیدا کردن شغل مناسب برای افراد عادی جامعه نیز سخت است و برای افراد آسیبدیده ایجاد شغل بسیار سختتر است و بدون حمایت، امکان ندارد.
وی بیان کرد: ما یکی از کشورهایی هستیم که بیشترین پول ارزان را برای ایجاد اشتغال هزینه کردهایم اما کمترین برونداد را در ازای هزینه این پول به دست آوردهایم؛ چرا که تصور غلط و نپختهای در کشور وجود دارد که اگر دولت اعتبار هزینه کند، شغل ایجاد میشود. پول کمترین ابزار شغل است و دیدگاه، فکر و بازاریابی است که شغل ایجاد میکند.
معاون استاندار تأکید کرد: باید چرخه و زنجیره پیشگیری، درمان و پسا درمان تکمیل شود و برای این منظور نیروهای متخصص چه در NGOها و چه مدیرانی که در این حوزه کار میکنند باید دانش داشته باشند؛ چرا که موضوعات اجتماعی بسیار پیچیدهاند و باید با هدفمندی و با مأموریتهای مشخص شده الگویی در جامعه ایجاد کنیم که در این حوزه کارساز باشد.
انتهای پیام