کد خبر: 3933861
تاریخ انتشار : ۱۸ آبان ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۵

همدردی شاعران یزدی در سوگ جانباختگان حادثه دانشگاه کابل

شاعران یزدی با سرودن اشعاری در سوگ جانباختگان حادثه تروریستی دانشگاه کابل، با خانواده‌ها و بازماندگان این حادثه تروریستی ابراز همدردی کردند.

همدردی شاعران یزدی در سوگ جانباختگان حادثه دانشگاه کابلبه گزارش ایکنا از یزد، مهدی ملک‌ثابت، شاعر و استاد دانشکده زبان و ادبیات و همچنین ابراهیم طاهری، شاعر و استادیار بخش علوم سیاسی دانشگاه یزد با سرودن اشعاری در سوگ جانباختگان حادثه تروریستی دانشگاه کابل، با خانواده‌ها و بازماندگان این حادثه ابراز همدردی کردند.

جان ‌پدر کجاستی! این پیام پدر یکی از قربانیان حادثه تروریستی دانشگاه کابل بود که بعد از ۱۴۲ تماس ناموفق به فرزندش ارسال کرد. پیامی که دیری نپایید تا تبدیل به هشتگ داغ شبکه‌های اجتماعی فارسی زبان شد.

یادآور می‌شود که این حادثه تروریسی بیش از 85 کشته و زخمی برجای گذاشت.

پدرجان کجاستی؟
روح از تنم پرید پدرجان کجاستی؟
جانم به لب رسید پدرجان کجاستی؟
دل در دلم قرار ندارد به راستی
خارم به جان خلید پدرجان کجاستی؟
مادر به عشق دیدن رویت هوایی است
با سر به در دوید پدرجان کجاستی؟
در انتظار دیدن رویت نگار من
گردیده مو سپید پدرجان کجاستی؟/
پاسخ به من نمی‌دهی ای نور دیده‌ام
کس از تو این ندید پدرجان کجاستی؟
طاقت نمانده است پیامت دگر دهم
لرزم ز بس شدید پدرجان کجاستی؟
مرغ دلم هوای تو کرده است بی وفا
مرغ از قفس پرید پدرجان کجاستی؟
پاییز زرد وسرد چه بی روح و رونق است
تاراج گل رسید پدرجان کجاستی؟
افغان و ناله بزم سرای امید ماست
بین رسم نوپدید پدرجان کجاستی؟
آمد خبر به کوچه و برزن که یک کلاس
فریاد زد شهید! پدرجان کجاستی؟
گوید «ملک» به رسم دعا: داعش پلید!
بی جان و تن شوید، پدرجان کجاستی؟

«مهدی ملک‌ثابت»

جانِ پدر کجاستی؟
خانه تهی ز بوی تو، جان پدر کجاستی؟
دل شده تنگِ روی تو، جان پدر کجاستی؟
فغان زنم به آسمان بجویمت ز این و آن
چشم به راه کوی تو، جان پدر کجاستی؟
برفته جان من ز تن، ز رفتنت از این جهان
دوان شوم به سوی تو، جان پدر کجاستی؟
خواب ز دیده رفته و وجد به جانم آورد
خیالِ گفت‌وگوی تو، جان پدر کجاستی؟
جان بکنم به جرعه‌ای پیک کنم صبا دهم
که پر شود سبوی تو، جان پدر کجاستی؟
کوچه و دیوار و در شهر همه بگشته‌ام
دوش به جستجوی تو، جان پدر کجاستی؟
هر نفسی که می‌رود زخم به جان من زند
خاطر های و هوی تو، جان پدر کجاستی؟
خلق زنند به من نهیب بیدق این وطن شده
بکشته جهل، اوی تو جان پدر کجاستی؟

«ابراهیم طاهری»

انتهای پیام
captcha