دو درس از امام علی(ع) برای شیعیان / رمز جاذبه مولا چیست

به گزارش ایكنا از فارس، امروز، 21 رمضان‌ مصادف با سالروز شهادت مولای متقیان حضرت علی(ع) است. درباره شخصیت عظیم و برجسته و منحصر به‌فرد مولای متقیان، اب‌الائمه تاكنون سخنان و مطالب بسیاری منتشر شده است كه هر كدام می‌تواند آموزه‌ای از شخصیت برجسته ایشان باشد.

در این میان شهید آیت‌الله مطهری، به‌عنوان یكی از متفكران بزرگ انقلاب اسلامی سخنانی بسیار پندآموز از شخصیت والای امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) دارد كه به‌مناسبت سالروز شهادت ایشان مروری بر این سخنان داریم.

دو درس از امام علی(ع) براى مدعیان تشیع

سراسر وجود على، تاریخ و سیرت على، خلق و خوى على، رنگ و بوى على، سخن و گفتگوى على درس است و سرمشق است و تعلیم است و رهبرى است. همچنان كه جذب هاى على براى ما آموزنده و درس است، دفع‌هاى او نیز چنین است.

ما معمولًا در زیارت‌هاى على علیه السلام و سایر اظهار ادب‏ها مدعى مى‏ شویم كه ما دوستِ دوست تو و دشمنِ دشمن تو هستیم. تعبیر دیگر این جمله این است كه ما به سوى آن نقطه مى ‌رویم كه در جوّ جاذبى تو قرار دارد و تو جذب مى ‌كنى و از آن نقاط دورى مى ‌گزینیم كه تو آن‌ها را دفع مى‏‌كنى.

على دو طبقه را سخت دفع كرده است: 1- منافقان زیرك 2- زاهدان احمق. همین دو درس براى مدعیان تشیع او كافى است كه چشم باز كنند و فریب منافقان را نخورند، تیزبین باشند و ظاهربینى را رها كنند كه جامعه تشیع در حال حاضر سخت به این دو درد مبتلاست.                       

منبع: مجموعه آثار استاد شهید مطهرى(جاذبه و دافعه علی علیه السلام) ؛ جلد 16 ؛ صفحه 341، با ویرایش جزئی

رمز جاذبه امام علی(ع)

سبب دوستى و محبت على(ع) در دل‌ها چیست؟ على(ع) محبوب دل‌ها و معشوق انسان‌هاست،چرا؟ و در چه جهت؟ فوق‏‌العادگى على(ع) در چیست كه عشق‌ها را برانگیخته و دل‌ها را به خود شیفته ساخته و رنگ حیات جاودانى گرفته است و براى همیشه زنده است؟

چرا دل‌ها همه خود را با او آشنا مى‌‏بینند و اصلا او را مرده احساس نمى‏‌كنند بلكه زنده مى‏‌یابند؟ مسلما ملاك دوستى او جسم او نیست، زیرا جسم او اكنون در بین ما نیست و ما آن را احساس نكرده‌‏ایم و باز محبت على از نوع قهرمان‏ دوستى كه در همه ملت‌ها وجود دارد نیست.

همچنین اشتباه است بگوییم محبت على(ع) از راه محبت فضیلت‌هاى اخلاقى و انسانى است و حب على(ع) حب انسانیت است. درست است على(ع) مظهر انسان كامل بود و درست است كه انسان، نمونه‏‌هاى عالى انسانیت را دوست مى‏‌دارد، اما اگر على(ع) همه این فضایل انسانى را كه داشت مى‌‏داشت: آن حكمت و آن علم آن‏ فداكاری‌ها و از خودگذشتگى‏‌ها، آن تواضع و فروتنى، آن ادب، آن مهربانى و عطوفت، آن ضعیف [نوازى‏]، آن عدالت، آن آزادگى و آزادى‏ خواهى، آن احترام به انسان، آن ایثار،آن شجاعت، آن مروت و مردانگى نسبت به دشمن و...

اگر على(ع) همه اینها را كه داشت مى‏‌داشت اما رنگ الهى نمى‌ داشت، مسلما این قدر كه امروز عاطفه‏‌انگیز و محبت‌خیز است نبود. على(ع) از آن نظر محبوب است كه پیوند الهى دارد.

دل‌هاى ما به‌طور ناخودآگاه در اعماق خویش با حق سر و سر و پیوستگى داردو چون على(ع) را آیت بزرگ حق و مظهر صفات حق مى‌‏یابند به او عشق مى‏‌ورزند.

در حقیقت پشتوانه عشق على(ع)، پیوند جان‌ها با حضرت حق است كه براى همیشه در فطرت‌ها نهاده شده و چون فطرت‌ها جاودانى است مهر على(ع) نیز جاودان است.

منبع: مجموعه آثار استاد شهید مطهرى(جاذبه و دافعه علی علیه‌السلام)؛ جلد ‏16؛ صفحه 284-283، با تلخیص و ویرایش جزئی