اضطراب کرونا بر اساس حس انسجام و تابآوری
ترس از ابتلا به کرونا تغییرات مختلفی بر روی سلامت جسمی و روحی افراد میگذارد. در این مجال نگاهی به مباحث اضطراب کرونا و تابآوری در این شرایط داریم.
با توجه به همهگیری بیماری کرونا، ترس از بیماری و ترس از مرگ در کنار آشفتگی فعالیتهای روزمره، توجه به متغیرهای روانشناسی مثبتنگر در برخورد با اضطراب کرونا میتواند حائز اهمیت باشد. از جمله این متغیرها میتوان به حس انسجام اشاره کرد که توانایی فرد در تشخیص عوامل تنشزای زندگی و سپس بهرهبرداری کارآمد از منابع مقابلهای و نگهداری سلامت تعریف شده است.
این حس یک جهتگیری شخصی نسبت به زندگی است. افراد با حس انسجام قوی میتوانند محیط را برای داشتن یک رفتار یا عمل معنادار و مناسب درک و کنترل کند که این از طریق سه مفهوم اساسی قابل درک بودن، قابل مدیریت بودن و معنادار بودن رویدادها از نظر شخص امکانپذیر مییابد.
حس انسجام میتواند در کاهش اضطراب مؤثر باشد و از سلامت فرد در مقابل شرایط استرسزای زندگی حفاظت کند. حس انسجام درونی قوی قدرت مقابله بیشتری با تجربههای اضطرابآور زندگی را به افراد میدهد و در گذر از مراحل زندگی با توان بالاتر به آنها کمک میکند و همینطور توجیهکننده چگونگی توانایی افراد در از سرگذراندن استرس و سالم ماندنشان است.
این مفهوم همچنین در درک بهتر از عناصر اجتماعی مؤثر بر سلامت و بیماری نیز مفید است. در شرایط همهگیری بیماری کرونا که اضطراب، ویژگیهای روحی و روانی افراد را تحت تأثیر قرار داده است، حس انسجام بالا میتواند تمایل به کنترل بهتر و مؤثرتر اضطراب را افزایش داده و بهزیستی شخصی بالاتری را برایشان به همراه آورد، این در حالی است که حس انسجام پایین موجب آسیبپذیری بیشتر فرد در برابر بیماری میشود و در نهایت سطح بالاتر حس انسجام با سطح پایینتر پیامدهای بهداشت روانی مانند اضطراب و افسردگی مرتبط است.
مؤلفههای روانشناختی مختلفی هستند که برخورداری از آن فرد را در برابر آسیبهای روانشناختی، هیجانی، عاطفی و اجتماعی محافظت میکند. تابآوری توانایی مقاومت در برابر تغییرات و ظرفیت مثبت برای سازگاری با استرس تعریف شده است. مکانیزم تابآوری در کاهش اضطراب به این نحو عمل میکند که مؤلفههای اصلی آن مانند اعتماد به نفس، شایستگی شخصی، اعتماد به غرایز، پذیرش مثبت تغییر، کنترل و تأثیرات معنوی هنگام قرارگرفتن در شرایط استرسزا به مثابه یک حائل عمل کرده و اجازه بروز اضطراب را نمیدهد.
حمایت اجتماعی که افراد از سوی خانواده دریافت میکنند، با تابآوری رابطه مثبت دارد. طبق پژوهشهای انجام شده افراد با تابآوری بالا به رفتارهای سازگارانهتر در موقعیت حل مسئله دست میزنند و به نحو سادهتری با مشکلات و شرایط ناگوار روبهرو میشوند، در نتیجه در اپیدمی کرونا ویروس، سرسختی افراد تابآور میتواند در کنترل شرایط اضطرابآور از عوامل تأثیرگذار باشد.
از سوی دیگر، یکی دیگر از منابع مهم سازگاری در شرایط تنشزا میزان حمایت و توجهی است که از سوی نزدیکان دریافت میشود. حمایت اجتماعی شامل برخورداری از محبت، همراهی، مراقبت، احترام، توجه و کمک دریافت شده توسط فرد از سوی افراد یا گروههایی نظیر خانواده، دوستان و دیگران تعریف شده است.
حمایت اجتماعی ادراک شده به ارزیابی ذهنی افراد درباره روابط و رفتارهای حمایتی اشاره دارد و یکی از مهمترین عوامل پیشبینی کننده سلامت جسمی و روانشناختی افراد از کودکی تا بزرگسالی به شمار میرود. اجرای سیاستهای بهداشت در زمان شیوع کرونا با وجود پیامدهای مثبت، موجب بروز اثرات منفی روانشناختی در سطح جامعه شده است، از جمله تداخل در فعالیتهای روزمره، مقررات منع یا محدودیت سفر و عبور و مرور و در نهایت کاهش روابط اجتماعی که سلامت روان افراد جامعه را تهدید میکند.
نجمه ودیعی، مشاور کلانتری 28 صدرا شیراز
انتهای پیام
