داستان کرامات پرچم سیدالشهدا(ع) از زبان حاج حسین/ از آزادی زندانی گرفتار تا توبه جوان کرجی

همه چیز از یک روسری شروع شد. پارچه ساده‌ای که کودک چهارساله به کمر بست تا به عشق امام حسین(ع) در کوچه پس کوچه‌های روستایشان بچرخاند و بشود پرچمدار محرم و ماتم کربلا. عشق و اعتقاد قلبی آقا حسین به سالار و سید شهدا چشمه‌ای بود که روز به روز خروشان‌تر شد و کار را به جایی رساند که امروز حاجی حسین 64 ساله به تولیدکننده پرچم منطقه تبدیل شده است. برای او پرچم‌ها پارچه‌های ساده نیستند و روح و معنویت خاصی در آنها جاری است. بارها و بارها زیر سایه همین پرچم‌ها اتفاقاتی را تجربه کرده که اگر بخواهد تعریف کند، چندین کتاب می‌شود. کتاب‌هایی خواندنی که بوی عشق، اعتقاد و ایمان می‌دهند.

حاج حسین روستایی، پرچمدار امام حسین(ع) در گفت‌وگو با ایکنا از البرز، اظهار کرد: چهار ساله بودم که محبت به امام حسین(ع) و پرچم‌گردانی برای سالار شهیدان را در دلم احساس کردم، پدرم کارگر‌ بود و پول کافی نداشت تا بتواند در ایام محرم برای من پرچم بخرد. یک روز روسری مادرم را به عشق پرچم‌گردانی به کمر بستم و به خیابان رفتم، یکی از مغازه‌داران محله‌مان وقتی این وضعیت را دید یکی از پرچم‌های سردر مغازه خود را کند و به من داد.

وی افزود: چوب پرچم را به روسری گره می‌زدم و آن چنان با عشق و علاقه می‌چرخیدم که بعضی‌ها فکر می‌کردند دیوانه شده‌ام اما عده‌ای هم حالم را درک کرده و زیر لب با دعای الهی زیر این پرچم پیر بشی مرا بدرقه می‌کردند.

حاج روستایی گفت: از آن روزها زمان بسیاری می‌گذرد و بعد از سال‌ها زندگی زیر لوای ائمه اطهار(ع) امروز به جایی رسیدم که بزرگترین پرچم‌های منطقه را تولید می‌کنم، پرچم‌هایی که اندازه‌شان گاهی به 100 متر هم می‌رسد.

این پرچمدار البرزی توضیح داد: پرچم عشق و زندگی من است من با پرچم‌هایم حرف می‌زنم، زندگی می‌کنم، در این سال‌ها زیر سایه پرچم‌گردانی اتفاقات بسیاری برایم افتاده که هرکدام می‌توانند یک کتاب شوند.

وی اضافه کرد: من درحال حاضر با یک گروه 30 نفره کار می‌کنم. تعدادی از آنها زیر سایه همین پرچم به خانه بخت رفتند، بعضی توبه کردند و راه راست را در پیش گرفتند و برخی نیز از بستر بیماری بلند شدند و امروز همه با گذراندن فراز و نشیب‌های بسیار از خدمت‌گزاران پرچم امام حسین هستیم.

وی در ادامه به شیوع ویروس کرونا اشاره کرد و گفت: با گسترش این بیماری به فکر افتادم که برای پرچم‌گردانی به بیمارستان‌ها و زندان‌ها بروم تا مردم زیرسایه پرچم حسین(ع) امیدشان را برای بهبود وضعیت از دست ندهند.

این عاشق اهل بیت(ع) تصریح کرد: در این یک سال و نیم به جاهای مختلفی سرزدیم و پرچم حسین(ع) را به اهتزاز درآوردیم اما خاطره زندان کچویی فردیس بسیار برایم ماندگار شده است. در این زندان با یک زندانی آشنا شدم که به هیچ چیز اعتقادی نداشت و می‌گفت اگر امام حسین باب‌الحوائج است باید مشکل من را برطرف کند پس چرا کاری نمی‌کند؟ با او از مهربانی امام حسین(ع) بسیارحرف زدم و گفتم هیچوقت نباید از کرامت معصومین(ع) ناامید شود. پس از مدتی شنیدم که آزاد شده و حالا یکی از اعضای مجموعه پرچمداران امام حسین(ع) است و نذر کرده با ساخت کارخانه‌ای در محمدشهر کرج برای زندانیان آزاد شده شغل ایجاد کند.

روستایی همچنین از توبه جوانی در شب عاشورای سال گذشته یاد کرد و گفت: پس از پرچم‌گردانی در مسجد عظیمیه کرج، جوانی با گریه پیشم آمد و گفت در راه ناصحیح قدم گذاشته و اشتباهات بسیاری کرده است اما امشب از امام حسین(ع) می‌خواهد تا او را ببخشد. به او دلداری دادم و گفتم امام حسین بسیار بخشنده است و شک نکن اگر توبه کنی امام‌حسین شفاعتت می‌کند، چند روز بعد یکی از مسئولان مسجد با من تماس گرفت و از نمازخوان شدن آن جوان برایم گفت.

وی در بخش دیگری از صحبت‌هایش به فعالیت این گروه در حوزه کمک به نیازمندان اشاره کرد و گفت: صدقات و نذورات توسط تیم جمع‌آوری می‌شود و هر ماه یک گوسفند قربانی و گوشت آن بین خانواده‌های نیازمند تقسیم می‌شود. سنت تهیه و توزیع بسته‌های معیشتی و اهدای جهزیه به نوعروسان نیازمند نیز از گذشته بین پرچمداران حسینی استان البرز وجود داشته که به واسطه شیوع گسترده کرونا با قوت بیشتری انجام می‌‌شود.

این پرچم‌دار البرزی در پایان به تهیه پرچمی متبرک به نام حضرت زینب(س) اشاره کرد و افزود: ساخت این پرچم دو سال طول کشید و اگر قسمت شود می‌خواهم آن را در بین‌الحرمین نصب کنم. متأسفانه امسال شرایط کرونایی اجازه نداد که پرچم را به کربلا ببریم اما در نخستین فرصت حتماً این کار را انجام می‌دهم.