بررسی تفاوتهای دورههای اول و دوم تلاوتهای اصیل
حمیدرضا احمدیوفا با بیان اینکه تلاوتهای اصیل به دو بخش تقسیم میشوند که یک بخش مربوط به دوران طلایی استادان و قدمای بزرگ مصر مثل استاد رفعت، علی محمود و ... و بخش دیگر به دوران مصطفی اسماعیل، محمد صدیق منشاوی، عبدالباسط، شعیشع و حصان بازمیگردد، به بررسی تفاوتهای قرائت در این دو دوره پرداخت.
به گزارش ایکنا از خوزستان، حمیدرضا احمدیوفا قاری و مدرس قرآن کریم در برنامه جمعهشبهای مؤسسه قرآنی امام رضا(ع) اهواز که شب گذشته 19 شهریورماه از فضای مجازی پخش شد، درباره مؤلفههای قرائت اصیل، گفت: این مبحث بسیار گسترده است و در یک جلسه نمیتوان به ابعاد و زوایای آن پرداخت.
وی گفت: تلاوتهای اصیل به دو بخش تقسیم میشوند که یک بخش مربوط به دوران طلایی استادان و قدمای بزرگ مصر مثل استاد رفعت، علی محمود و ... است که نمیتوان ساختار و چارچوب لحنی مشخصی را برای آن دوران متصور شد. تلاوتهای معنامحور در این زمان بیشتر ظهور و بروز داشته است و تلاوتها با فرازهای بالا خوانده میشدند؛ یعنی اوجخوانی رواج داشت که یکی از دلایل این موضوع میتواند عدم وجود سیستمهای صوتی پیشرفته باشد. همچنین یکی از مؤلفههای تلاوت اصیل در دوران اول عصر طلایی استادان و قدمای مصری وجود تحریرهای ریز بوده است.
احمدیوفا با بیان اینکه دوران بعدی عصر طلایی استادان و قدمای مصری به دوره مرحوم مصطفی اسماعیل، محمد صدیق منشاوی، عبدالباسط، شعیشع و حصان بازمیگردد، گفت: در این دوران تحریرهای ریزی را که در دوره اول داشتیم به آن شکل نمیبینیم. در تلاوتهای این قاریان دستهبندی الحان مشخصتر است و مقدمهچینی در تلاوت با گرم شدن صدا در فضاهای بالا به چشم میخورد. قاریان در این دوره اوجخوانی را کمتر و تکنیک در تلاوت را بیشتر استفاده میکردند و تحریرها هم خیلی ریز و سریع نیست.
این مدرس قرآن کریم بیان کرد: در تلاوتهای اصیل استفاده از مقاماتی که برای ما کمتر ناآشنا است بیشتر بود و شاید در این سالها ما به آنها دست یافتیم اما این مقامات در دورههای بعد کمتر از آنها استفاده میشد. افرادی که به مقامات کمتر شناخته شده علاقه دارند میتوانند از این تلاوتها تقلید کنند.
انتهای پیام
