کد خبر: 4013773
تاریخ انتشار : ۲۵ آبان ۱۴۰۰ - ۱۶:۳۵

هیچ‌کس از این شش ماه خبر ندارد

نویسنده کتاب «نخل‌های ابوحمیظه» و «مقاومت زنان دشت آزادگان» به شش ماه اوایل جنگ تحمیلی و مقاومت مردم دشت آزادگان اشاره کرد و گفت: کسی از این حلقه مفقوده شش ماهه در جنگ خبر ندارد و هیچ دوربین و عکاسی نیز آنجا حضور نداشت.

حسنه عفراوی نویسنده دفاع مقدس

به گزارش ایکنا از خوزستان، امروز سه‌شنبه ۲۵ آبان، در دومین روز از هفته کتاب و کتابخوانی و همزمان با سالروز شکست حصر سوسنگرد، مراسم تجلیل از ۴۱ نویسنده دفاع مقدس در کتابخانه مرکزی خوزستان برگزار شد.

حسنه عفراوی، نویسنده کتاب «نخل‌های ابوحمیظه» و «مقاومت زنان دشت آزادگان» نیز در این مراسم گفت: یک حلقه مفقوده ۶ ماهه در جنگ تحمیلی وجود دارد و آن همان زمانی است که نیروهای نظامی منسجم نبودند و مردم با دست خالی در مقابل دشمن مسلح ایستادند.

وی ادامه داد: نیروهای دشمن از طرف روستای حمودی وارد می‌شدند و مردم را غافلگیر می‌کردند. مردم با هر چیزی که به عنوان سلاح به کار می‌آمد مقابل دشمن که از نخلستان زایر گاطع (زایر گاطع نگهبان نخلستان بود و روستا و نخلستان به نام او شناخته می‌شد) وارد روستا شد، ایستادند. بچه‌های بسیج و سپاه به گفته بازماندگان ۱۵ نفر بودند. این مقاومت چند ساعت طول می‌کشد و مردمی که  دستشان خالی است در مقابل یک لشکر مسلح مقاومت می‌کنند. بیشتر بچه‌های سپاه در این مقاومت شهید می‌شوند. وقتی مبارزه مردمی شکست می‌خورد و بچه‌ها عقب نشینی می‌کنند نیروهای بعثی، نیروهای باقی‌مانده بسیجی را زیر تانک‌های خود له می‌کنند و ۴۹ نفر از مردان اسیر می‌شوند.

عفراوی در ادامه گفت: جنگ از نخلستان به خانه‌ها کشیده شده است؛ زن مقاومی به نام «ام جاسم» در روستا بود که پسر ۱۸ ساله‌اش در میان مردان مبارز حضور داشت. ام جاسم باردار بود، یک بچه ۴ ساله و یک دختر ۱۶ ساله و همسرش همراه او بودند. وقتی این مادر متوجه می‌شود قرار است پسر 18 ساله‌اش را به اسارت ببرند، تمام تلاشش را می‌کند که اجازه ندهد اما نیروهای بعثی با سلاح‌های خود او و بچه‌هایش را آنقدر می‌زنند که فرزند ۴ ساله‌اش پس از سه روز و دختر 16 ساله‌اش پس از هفت یا هشت روز به شهادت می‌رسند. فرزند درون شکمش هم سقط می‌شود و کسی نمی‌داند که جاسم شهید است یا زنده است.

این نویسنده دفاع مقدس تصریح کرد: اگر نیروهای امدادی آن روز به موقع می‌آمدند شاید خیلی از آنها زنده می‌ماندند. پیکرهایی بودند که در آن روزها به دلیل اینکه نیروهای امدادی، نرسیدند توسط سگ‌ها خورده شدند. کسی از این حلقه مفقوده ۶ ماهه در جنگ خبر ندارد و هیچ دوربین و عکاسی نیز آنجا حضور نداشت. زندگانی مردم دشت آزادگان با دامداری و صیادی سپری می‌شود، اگر این مرزداران امروز به علت نبود آب در منطقه، مهاجرت کنند حاشیه‌نشین می‌شوند. مردم دشت آزادگان، مرزدار هستند و امروز نوبت ماست که دین خود را نسبت به آنها ادا کنیم.

انتهای پیام
captcha