شامگاه سیزدهم بهمن ماه، خبر و کلیپی تکان دهنده از لحظه به شهادت رسیدن سرهنگ دوم «علی اکبر رنجبر» در اوج مظلومیت دل هر انسان آزاده و البته با وجدانی را به درد آورد.
از همان آغاز واکنشهای متفاوتی از این حادثه هولناک آغاز شد، اما در مجموع همه و همه از مردم گرفته تا مسئولان، کارکنان انتظامی و خانوادههایشان و قشرهای مختلف جامعه ضمن حمایت از کارکنان انتظامی این اقدام وحشیانه اراذل و اوباش را محکوم کردند و خواستار اصلاح قانون استفاده از سلاح و آزادی عمل بیشتر برای کارکنان انتظامی شدند.
حال پس از این موضوع، مسئولان رده بالا در خصوص تجدید نظر در قانون استفاده از سلاح توسط مأموران پلیس صحبت کردهاند و امیدواریم که در این خصوص اقدامی عاجل معمول شود. اما روز گذشته، حرم مطهر حضرت شاهچراغ(ع) حال و هوای دیگری داشت، انگار که همه منتظر یک مهمان بودند، مهمانی که در اوج مظلومیت به شهادت رسید و اکنون همه آمده بودند تا او را به سمت خانه ابدی همراهی کنند.
دل هر انسان آزادهای از دیدن دو فرزند این شهید والامقام به درد میآمد و بغضش میترکید، فقط کافی است تا کمی، فقط کمی وجدان داشته باشی و خود را جای این خانواده عزیز بگذاری، تا ببینی چه حس و حال عجیبی دارند.
طاها پسر 13 ساله و کوثر دختر 8 ساله این شهید والامقام همچون پروانه دور پیکر پدر شهیدشان میچرخیدند و دردناکتر اینکه همه میدانیم که چند روز دیگر روز «پدر» است و دیگر پدر آنها نیست. دیگر طاها و کوثر دستان پر مهر پدرشان را بر روی سرشان حس نمیکنند و باید تمام عمر را بدون ستون خانواده بگذرانند.
لحظه روبهرو شدن فرزند شهید با قاتل پدرش و صحبت با او، یکی از تلخترین صحنههایی بود که دلمان را سوزاند و فرد شرور و جانی را دیدم که خیلی دوست داشتم بدانم در این لحظه در ذهنش چه میگذرد؟
مطلب در این مورد زیاد است، بیش از این دستانم توان نوشتن در مورد این حادثه را ندارد، فقط این را میدانم که کارکنان پلیس در راه خدمترسانی و انجام وظیفه خود از هیچ تلاش و کوششی دریغ نمیکنند و تنها انتظاری که دارند این است که مورد حمایت همه جانبه باشند.
همه مأموران جان بر کف پلیس در جای جای کشور در راستای دفاع از امنیت و آرامش مردم و حفظ ارزشهای انقلاب اسلامی آماده جانفشانی هستند و در این موضوع هیچ شکی نیست. با این حال امیدواریم، امیدواریم و باز هم امیدواریم که برای حفظ جایگاه و اقتدار پلیس و جلوگیری از وقوع این صحنههای هولناک و دلخراش، فکر و چارهای اساسی توسط مسئولان امر در حوزههای مختلف اندیشیده شود چرا که اگر اینگونه نشود، باز هم باید شاهد اشکها و بغضهای فرزندان و همسران مأموران پلیس باشیم که همه روزه چشم به راهند تا پدر به خانه بیاید.
سروان مسلم احمدی، خبرنگار پلیس فارس
انتهای پیام