وصف بهار از زبان محمدرضا سنگری

به گزارش ایکنا از خوزستان، متن زیر سخنان محمدرضا سنگری، محقق عاشورایی درباره «بهار» است که در صفحات مجازی این پژوهشگر منتشر شده است.

«یا مقلب القلوب…
بهار آمده است با گل و نسیم و زیبایی و عبرت، با درس‌هایی بزرگ که باید خواند و بر دیوار قلب و اندیشه نگاشت.

بهار آموزگار سپاسگزاری عملی است، زمین سپاسگزار است و به پاس آبی که نوشیده، گل و شکوفه و میوه و سرسبزی می‌بخشد.

چشمه به پاس سیراب شدن از کوه، به سبزه‌ها و درختان حیات تعارف می‌کند. بلبل به پاس دیدن گل نغمه‌خوانی می‌کند و …

ما نیز سپاسگزار از «او» باشیم که بهارمان بخشید و به پاس بهار به شکر عملی از آن بیندیشیم. بهار آموزگار رشد و حرکت به سمت آسمان است.

هیچ می‌دانید ایرانیان نوروز را روزی جشن گرفتند که سلیمان یا جمشید پرواز کرد و این پرواز و رها شدن از خاک، جشن بزرگ نوروز شد.

ما از قرآن آموخته‌ایم که «قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا» و فلاح رَستن و رُستن است و از خاک فاصله گرفتن باید در بهار بذرهایی که جشن رهایی از خاک می‌گیرند با تاریکی خاک خداحافظی کنیم و به آفتاب سلامی دوباره بگوییم.

اگر رسم رهایی از خاک بیاموزیم خدا به پایمان گل می‌ریزد و فرشتگان میوه‌های نور به ما تعارف می‌کنند.

ماندن در خاک پوسیدن است و تباه شدن و آنان که بهار را ادارک می‌کنند تن به این تاریکی و تباهی نمی‌دهند.

درس دیگر بهار همدلی و همراهی است. بهار خود محصول همراهی است.

ابر و باد همراه می‌شوند تا باران ببارد. خاک و دانه همراه می‌شوند تا درخت و گل بروید.

نور و آب همراه می‌شوند تا غنچه خندیدن بیاموزد و قطره‌ها با هم همراه می‌شوند تا صدای پای زندگی همه سو طنین افکند. بیاییم دل‌ها و قدم‌ها را همراه کنیم تا بهار را بهتر و خوب تر ادراک کنیم.

درس‌های بهار فراوان است. بهار تداعی قیامت، تداعی ظهور و تداعی هر تحول و نوآوری و بالندگی است و ما که با حسین عزیز میثاق و پیمان رهروی بسته‌ایم در این بهار تجدید عهد خواهیم کرد که باز هم جرعه جرعه فرهنگ او را در کام خود بریزیم تا شکفتن و رویش و بالندگی رسم همیشه‌ زیستنمان باشد. بهار ما با لبخند غنچه‌ها بهار نمی‌شود؛ بهار ما با لبخند حسین(ع) آذین بسته می‌شود و طلوع آفتابی که منتقم خون مظلوم عاشورا باشد.

سال نو، سال همقدمی‌ها و همدلی‌ها و همراهی و بالندگی و تعالی بیشتر و افزون‌تر باد.

یا حسین

خدای حسین یارتان»