به گزارش ایکنا از خوزستان، مؤسسه فرهنگی هنری فرهنگ عاشورا، به مناسبت ماه رمضان، یادداشتهایی با موضوع «نکاتی در باب روزه» از محمدرضا سنگری، محقق و مؤلف کتب عاشورایی منتشر میکند. یادداشت اول را بخوانید:
اولین برکت روزه این است که خدا قرار است یک مزد خواست و رحمت خاص به ما بدهد و آن هم این است که قرار است خودش را به ما بدهد، یعنی اگر ما همیشه چیزی از خدا طلب میکردیم، خدا در این ماه قرار است خودش را به ما بدهد.
روایتش این است: این روایت، یک روایت قدسی است؛ روایت قدسی سخنانی است که از خدا است، اما رسمیت قرآن را ندارند و به خدا پیغمبر(ص) صحبت کرده است. میفرماید: «الصوم لی و أنا اُجزی» بعضی هم گفتهاند «و أنا اُجزی به» که معنی این دو با هم فرق میکند.
«روزه مال من است» یعنی شما از امروز قرارداد خود را با خدا بستید و هیچ کس دیگری طرف شما نیست: روزه مال من است و «أنا اجزی به» یعنی من جزای آن را میدهم. پاداش شما را در پایان روز، من به شما میدهم که یک لذت درونی معمولاً به همه دست میدهد.
اگر کسی روز را روزه خوبی گرفته باشد درست لحظهای که میخواهد افطار کند ناگهان در خودش یک شکفتگی و لذتی احساس میکند. این لذت و شکفتگی محصول پاداشی است که داده میشود.
اما معنای دیگرش را گفتهاند: «و انا اجزی به» یعنی ماه مبارک رمضان، ماه خدا است. روزه مال خداست، پاداش روزه گیر خودِ خدا است، یعنی خدا خودش را به شما میدهد. این طور نیست که من به شما پاداش بدهم، من خودم را به شما میدهم؛ در فارسی تعبیر رسایی برای این مسئله پیدا نکردم. خدا به شما هدیه نمیدهد، خدا خودش را به قلبهای شما هدیه میدهد و به زندگی شما میبخشد. در روزهای اول ماه مبارک رمضان خیلی باید دقت کنیم که شروع زیبایی داشته باشیم. خدا خودش را به ما پاداش خواهد داد.
انتهای پیام