به گزارش ایکنا از البرز، شهیدعباسعلى شورگشتى، یكم شهريور 1349، در شهرستان نيشابور ديده به جهان گشود. پدرش براتعلی، در كارخانه کارگری میکرد و مادرش ليلا نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. او نیز كارگر بود. سال 1358 ازدواج كرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. از سوی بسيج در جبهه حضور يافت. 26 آبان 1361، در فكه توسط نيروهای عراقی با اصابت گلوله به دست، شهيد شد. مزار وی در آستان مقدس امامزاده محمد(ع) شهرستان كرج قرار دارد. در ادامه متن وصیتنامه و پیام شاخص شهیدشورگشتی را میخوانیم.
«بسم الله الرحمن الرحيم
پدر و مادر عزيزم، شما وجود من و نور چشم من هستيد؛ حلالم كنيد، دعايم كنيد و مرا ببخشيد و از ما راضى باشيد. در عبادات خود ما را ياد كنيد و براى ما مغفرت و آمرزش بطلبيد.
برادران عزيزم، سلام بر شما، اميدوارم كه هميشه به اسلام و قرآن خدمت كنيد و از خواهران عزيزم مىخواهم كه حجابشان را حفظ كنند و بر اين امر دقت كنيد مهمترين عمل مؤمن جهاد در راه خداست. هدفم اين است كه اولا فرمان امام را لبیک گفته باشم، ثانيا پرچم اسلام را سرافراز نگه دارم. اميدوارم براى من ناراحت نباشيد پيروى از مولايم امام حسين(ع) كردم، لذا اگر شهيد شدم خواهشمندم برايم گريه نكنيد براى مظلوميت مولايم امام حسين(ع) و شهيدان و اسيران كربلا گريه كنيد. به اميد پيروزى رزمندگان اسلام بر كفر جهانى. والسّلام علیکم والرحمهالله و برکاته.»
پيام شهيد: مهمترین عمل مؤمن جهاد در راه خداست.
شاهد قرآنی: فَضَّلَاللَّهُ الْمُجاهِدينَ عَلَىالْقاعِدينَ(نساء/ 95) آنهايى كه با سختى جهاد میكنند برتری دارند بر انسانهای منفعل و يکجا نشسته.
کارشناس قرآن: بهترين كارها آنهايى است كه مشكلتر باشد. اميرالمؤمنين علی(ع) میفرمايند: «أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ مَا أَكْرَهْتَ نَفْسَكَ عَلَيْهِ»(نهجالبلاغه، حكمت 249) بهترين كار كارى است كه انسان سختیاش را تحمل كند «المَكارمُ بِالمَكارِه»(غررالحكم، ص 99) كرامت انسان به اين است كه مشكلات را تحمل كند. لذا جنگ و جهاد بوته فتنه و آزمايش است و در بينش منافقان، جهاد در راه خدا، بلا و گرفتارى است. «وَلا تَفْتِنِّی»(توبه/ 49) و كسیكه جهاد در راه خدا را ترک كند، مغبون است. «مَنْ تَرَک الْجِهَادَ فِیاللَّهِ كَانَ كَالْمَغْبُونِ»(الغارات، ج1، ص212) و حال آنکه در قيامت، دو گروه در برابر يكديگرند: گروه مغبون، يَوْمُالتَّغابُنِ و گروه رستگار. «ذلِک الْفَوْزُالْعَظِيمُ»(تغابن/9) و نهايتاً اينکه اگر آخرين فرصتهاى عمر انسان در جهاد در راه خدا صرف شود، اهل بهشت است، چنانكه رسول خدا(ص) فرمودند: «وَ مَنْ خُتِمَ لَهُ بِجِهَادٍ فِی سَبِيلِاللَّهِ وَ لَوْ قَدْرَ فُوَاقِ نَاقَةٍ دَخَلَ الْجَنَّةَ»(الجعفريات، ص 212) كسى كه به قدر دوشيدن شير شتر از پايان عمرش در جهاد صرف و با جهاد به لقاءاللّه رود بهشتى است.
شاهد حديثی: «عَنْ مَنْصُورِ بْنِ حَازِمٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ(ع) أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ؟ قَالَ: الصَّلَاةُ لِوَقْتِهَا وَ بِرُّالْوَالِدَيْنِ وَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِاللَّهِ»(المحاسن، ج1، ص 292) از منصور بن حازم، نقل است: به امام صادق(ع) گفتم كدام عمل افضل است؟ فرمود: نماز در وقتش و احسان به پدر و مادر و جهاد در راه خدا عزوجل.
انتهای پیام