راه شهدا، راه عزت و سربلندی است

به گزارش ایکنا از البرز؛ شهیدعلیرضا جعفر طرقی، 15 شهريور 1350، در شهر هشتگرد از توابع شهرستان ساوجبلاغ ديده به جهان گشود. پدرش سيف‌الله و مادرش منور نام داشت. تا دوم متوسطه در رشته انسانی درس خواند. از سوی جهادسازندگی در جبهه حضور یافت. پنجم مرداد 1367، در اسلام‌آباد غرب توسط نيروهای عراقی با اصابت گلوله و تركش به سر، شهید شد. پیکر وی را در گلزار شهدای روستای ينگی امام، زادگاهش به خاک سپردند.

در ادامه متن وصیت‌نامه و پیام شاخص شهیدجعفر طرقی را می خوانیم.

«بسم الله الرحمن الرحیم

اشهد ان لااله الّا الله و اشهد ان محمّد رسول الله و علی ولی الله. اللهم اجعل محیای محیا محمد و ال محمد و مماتی ممات محمد و آل محمد.

در لحظاتی حساس قلم در دست گرفته‌ام گویی ساعت آخر زندگی حیات خویش را می‌گذرانم و آماده سفر هستم. بار و بُنه‌ام را مهیا نموده‌ام تا به دیدار عاشقم بروم، لذا بر خود دانستم چند سطری مطالب خویش را هر چند مختصر به تحریر درآورم و اینک هرچه بر روانم جاری می‌شود بیان می‌کنم: ای مردم به خون تمامی شهدا سوگند به مقدسات اسلام قسم که روز قیامتی در پیش است. به‌ یاد روز حسرت و پریشانی باشید. روزی که همه از هم می‌گریزند و فقط اعمال نیک هر کس ناجی او خواهد بود. قدر همدیگر را بدانید و اخلاق اسلامی را رعایت فرمایید. وظایف دینی خود را به نحو احسن به انجام برسانید. راهی که فرزندان شما رفتند و راهی که شما ملت برگزیده‌اید، صراط سربلندی است، راهی که سختی‌ها و مشقت‌ها دارد، راهی است که برگشت ندارد و خدا نکند آدمی از این راه پر رهرو جدا شود. از خدا بخواهید عاقبت به خیر گردید.

پدر و مادر بزرگوارم! این را خوب می‌دانم که برایم چه کشیده‌اید اما این را متذکر شوم که رسول خدا(ص) و اهل بیت(ع) پیش از اینها برای اسلام و حفظ قرآن زحمت‌ها کشیدند و خون‌ها به پایش ریخته شد. پس اگر خویش را پیروِ اهل بیت بدانید تمام اینها برای ما سهل و آسان خواهد بود و اضافه بر آن مایه سربلندی شماست که امانت خدا را در راه خشنودی او به قربانگاه فرستادید. امید است پرچم اسلام با پیروزی و نصرت هرچه سریع‌تر به اهتزار درآید.

ای زمان، شاهد باش! ای زمین، گواه باش! من رفتم تا ندای حسین(ع) را که در دشت کربلا در میان آن خاموشان پَست و در غوغای چکاچک شمشیرها و نیزه‌ها و از پس تمام مظلومیت‌های تاریخ برآمده را جواب گویم و خون بی‌ارزشم را در رکاب فرزند برومندش روح‌الله به درگاه احدیت هدیه ببرم و می‌گویم اگر دین محمد(ص) با خون من محکم‌تر می‌شود پس ای شمشیرهای گداخته مرا دربر گیرید و به‌سوی دیار عاشقان سوقم دهید.

خواهر عزیزم! من نیز همانند تمامی شهدا این پیام را به تو می‌دهم: ای زن از فاطمه به تو این‌گونه خطاب است، ارزنده‌ترین زینت زن حفظ حجاب است. در کنار حجاب اخلاق و شئونات اسلامی را به کلیه خواهرانم توصیه می‌کنم و از آنها می‌خواهم زینب‌وار در راه اسلام کوشا باشند.

برادران عزیزم! تمامی شهدا پیامشان این است: اطلبواالعلم من المهد الی لهد. زگهواره تا گور دانش بجوی. درستان را بخوانید و نگذارید فردا یک مشت آدم جبهه ندیده و بی‌ایمان پُست و ریاست را در دست بگیرند و شما را آدم حساب نکنند. درس بخوانید تا شاید با درس خواندن خود بتوانید انتقام خون برادرت و برادرانت را از این مزدوران و سفاکان بگیرید. در پایان از تمام امت حزب‌الله می‌خواهم که جبهه را خالی نگذارند و اگر بدی در حق آنها کرده‌ام، مرا حلال نمایند به امید پیروزی رزمندگان و باز شدن راه کربلا.

شلمچه پنجم فروردین‌ماه 1367»

پيام شاخص شهيد براساس متن وصيت‌نامه و مطابقت با آيات و روايات

پيام شهيد: ای مردم به خون تمامی شهدا سوگند به مقدسات اسلام قسم که روز قیامتی در پیش است به یاد روز حسرت و پریشانی باشید روزی که همه از هم می‌گریزند و فقط اعمال نیک هرکس ناجی او خواهد بود.

شاهد حديثی: قال رسول‌الله صل الله علیه و آله: يُؤتى بِاَحَدٍ يَومَ القيامَةِ يوقَفُ بَينَ يَدَىِ اللّه‏ وَ يُدفَعُ إِلَيهِ كِتابُهُ فَلايَرى حَسَناتِهِ فَيَقولُ: اِلهى لَيسَ هذا كِتابى فَاِنّى لا اَرى فيها طاعَتى! فَيُقالُ لَهُ: اِنَّ رَبَّكَ لا يَضِلُّ وَ لايَنسى ذَهَبَ عَمَلُكَ بِاغتيابِ النّاسِ ثُمَّ يُؤتى بِآخَرَ وَ يُدفَعُ اِلَيهِ كِتابُهُ فَيَرى فيهِ طاعاتٍ كَثيرَةً فَيَقولُ: اِلهى ما هذا كِتابى فَاِنّى ما عَمِلتُ هذِهِ الطّاعاتِ فَيُقالُ: لاَنَّ فُلانا اغتابَكَ فَدُفِعَت حَسَناتُهُ اِلَيكَ.(جامع الاخبار(شعیری) ص 147)

پیامبر اکرم(ص) فرمودند: روز قيامت فردى را مى‏‌آورند و او را در پيشگاه خداوند نگه مى‏‌دارند و كارنامه‌‏اش را به او مى‏‌دهند، اما حسنات خود را در آن نمى‌‏بيند. عرض می‌كند: الهى! اين كارنامه من نيست، زيرا من در آن طاعات خود را نمى‏‌بينم، به او گفته می‌شود: پروردگار تو نه خطا مى‏‌كند و نه فراموش. عمل تو به سبب غيبت‌ كردن از مردم بر باد رفت. سپس مرد ديگرى را مى‏‌آورند و كارنامه‌اش را به او مى‌دهند. در آن طاعت بسيارى را مشاهده مى‏‌كند. عرض مى‏‌كند: الهى! اين كارنامه من نيست، زيرا من اين طاعات را به‌جا نياورده‌‏ام، گفته مى‏‌شود: فلانى از تو غيبت كرد، حسنات او به تو داده شد.