حافظ اسرار + فیلم
مرحوم آیتالله سیدجلیل آقا زرآبادی قزوینی، بیگمان یکی از عالمان یگانهای است که در روزگار خود کمتر شناخته شد؛ همچنانکه مرحوم آیتالله حاج سیدموسی زرآبادی قزوینی، والد ماجد و عظیمالشأن ایشان نیز آنگونه که باید شناخته نشده و اسرار نهان وجودی این پدر و پسر که به علوم غیبیه احاطه داشتند؛ در پرده ناگفتهها باقی مانده است.
آیتالله سیدجلیل زرآبادی هفتم شهریور ۱۲۹۶ خورشیدی در محله «قوی میدان» قزوین، دیده به جهان گشود. پدرش، آیتالله العظمی سیدموسی زرآبادی و مادرش، دختر حاج میرزا احمد تنكابنی و نوه ملا كریم روغنی قزوینی بود. وی تحصیلات خویش را از مكتبخانه آغاز كرد. تا ۱۵ سالگی، خواندن و نوشتن و قرائت قرآن كریم را آموخت. در سال ۱۳۵۳ قمری، پدرش را از دست داد. آنگاه با ارشاد حاج شیخ علی اكبر الهیان تنكابنی برای تحصیل علوم حوزوی به مدرسه «مولاوردیخان» و سپس «التفاتیه» رفت. در آنجا، مقدمات و منطق را نزد سید احمد سید جوادی (عماد) و سطح را نزد شیخ العلمای قزوین؛ آیتالله حاج میرزا عبدالرحیم سامت و شیخ علی اكبر الهیان تنكابنی فراگرفت.
ایشان در سال ۱۳۶۸ قمری با شوق فراگیری بیشتر علوم اسلامی، راهی قم شد و سطوح عالیه را از محضر حضرات آیات عظام سیدابوالحسن رفیعی قزوینی، هیبتالله تلاتری، شیخ یحیی مفیدی، محمدتقی خوانساری و سید حسین بروجردی فراگرفت. وی ۸ سال نیز در درس خارج اصول حضرت امام خمینی(ره) شركت جست. ضمن اینكه دروس «اسفار ملا صدرا» را در محضر علامه محمد حسین طباطبایی و فلسفه را نزد آیتالله حاج شیخ مهدی مازندرانی آموخت.
آیتالله سیدجلیل زرآبادی در سال ۱۳۳۸ خورشیدی پس از دریافت اجازه در امور حسبیه و شرعیه از سوی آیتالله العظمی بروجردی، به دستور ایشان، سرپرستی حوزه علمیه آستانه اشرفیه را نیز عهدهدار شد. ۳ سال بعد به قزوین بازگشت و با برپایی محفلی پربار، به تدریس تفسیر پرداخت و در بازسازی مدرسه التفاتیه نیز از هیچ كوششی فروگذار نكرد.
ایشان از آیتالله رفیعی قزوینی و حضرت امام خمینی اجازه اجتهاد و از آیات عظام سیدشهابالدین مرعشی نجفی، حسینی قزوینی، سیدابوالقاسم خویی اجازه روایی دریافت كرده است. سرانجام آیتالله سیدجلیل زرآبادی پس از ۸۰ سال خدمت به اسلام و پرورش شاگردان برجسته، در تیرماه ۱۳۷۳ خورشیدی دیده از جهان فرو بست و در كنار آرامگاه پدر بزرگوارش در شاهزاده حسین قزوین به خاک سپرده شد.
