پدر خوب مسائل خانواده را فدای مسئولیت اجتماعی نمیکند
پدر خوب هرگز نباید تربیت فرزندانش و مسائل خانوادگی را فدای مسئولیت اجتماعی کند ضمن اینکه همواره باید دنبال روزی حلال برای خود و خانوادهاش باشد.
چه زیباست واژه پدر و وقتی نامش را میبری تمام وجودت سراسر غرور میشود؛ از کوهی که پشت تو ایستاده و دستت را گرفته تا بلند شوی. چه نیکوست روز میلاد مرد مردان امیرمؤمنان علی(ع) و روز پدر چه زیباتر و نیکوتر، که این روز به نام روز مرد گرامی داشته میشود.
امروز میهمان مردی میشوم که خود از کسانی است که التیامبخش آلام دردمندان و مرهم دلهای خسته است و مسئولیت درمان بیماران را با استعانت از باری تعالی به عهده دارد. روز پدر بهانهای شد تا با عباس آذر همایون، متخصص جراحی از شهرستان ملایر گفتوگویی داشته باشیم.
عباس آذرهمایون، رئیس مجمع خیرین سلامت شهرستان ملایر در گفتوگو با ایکنا از همدان اظهار کرد: متولد سال 1336 در شهرستان ملایر هستم، بعد از گذراندن دوران ابتدایی و راهنمایی در سال 1354 از دبیرستان شریعتی ملایر دیپلم ریاضی گرفتم و در همان سال در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران قبول شدم.
در دوران دانشجویی نیز در فعالیتهای انجمنهای اسلامی شرکت داشته و فعال بودم. در سال 58 به صورت دواطلبانه به شهرستان خاش استان سیستانوبلوچستان رفتم و در دوران جنگ تحمیلی نیز بهصورت داوطلبانه در عملیات بیتالمقدس حضور پیدا کردم، در سال 61 فارغالتحصیل شدم و بهعنوان پزشک در مناطق گیلانغرب، سومار و... حضور یافتم.
از سال 63 تا 68 بهعنوان پزشک عمومی و پزشک قانونی در ملایر فعالیت داشتم. سال ۱۳۶۸ در رشته تخصصی جراحی عمومی دانشگاه علوم پزشکی ایران قبول شدم و سال ۱۳۷۲ فارغالتحصیل شدم و چند ماه در شهر شهریار کرج کار کردم و بنا به درخواست نمایندگان جهت عزیمت به ملایر دوباره به ملایر آمدم و در شهرستان جهت راهاندازی و مسئولیت بیمارستان غرضی و تأمین اجتماعی به ملایر برگشتم.
13 سال مسئول این بیمارستان بودم و بعد از آن استعفا دادم؛ همچنین چند دوره عضو شورای اجرایی هلال احمر شهرستان بودم و چند دوره عضو مسئول نظام پزشکی بودم و هستم. از سال ۱۳۹۶ مجمع خیرین سلامت شهرستان ملایر را راهاندازی و در کسوت مدیریت و مسئول مجمع خیرین سلامت مشغول انجام وظیفه هستم.
دو تن از فرزندانم رشته پزشکی را انتخاب کردهاند؛ یکی از آنها جراح مغز و اعصاب است و در تهران مشغول کار است، فرزند دیگرم پزشک عمومی و در ملایر در حال فعالیت است و فرزند دیگرم دکترای معماری دارد و در دانشگاه ملایر بهصورت حقالتدریس فعالیت دارد و فرزند دیگرم نیز محصل است.
همسرم که بهعنوان دبیر زبان انگلیسی فعالیت داشت و اکنون بازنشسته شده است، در زندگی و در تربیت فرزندانمان نقش بسزایی داشته است؛ زمانی که تخصص را میگرفتم و در حال حاضر با توجه به مشغله زیادم او همواره با شوق در کنار من بوده و در کنار من در اقدامات خیرخواهانه نیز فعالیت دارد.
همواره خدا را از نزدیک حس میکنم و هرگز از او غافل نمیشوم و همواره در زندگی و حل مشکلاتم به من کمک کرده است. پدر خوب هرگز نباید تربیت فرزندانش و مسائل خانوادگی را فدای مسئولیت اجتماعی کند ضمن اینکه همواره دنبال روزی حلال برای خود و خانوادهاش باشد.
پدر بودن حس خوبی است؛ با قبول شدن فرزندانم در رشته پزشکی ضمن شکر خداوند احساس تکلیف زیادی دارم و خدا را شکر میکنم که زحمات من و همسرم نتیجه داده است. رابطه من و فرزندانم احترام متقابل است و سعی میکنیم با مشورت مشکلات را حل کنیم، یکی از بهترین خاطرات من قبول شدن فرزندانم در دانشگاه و ازدواج فرزند اولم است.
از زندگی خود بسیار راضیام و اگر به گذشته برگردم و بخواهم دوباره رشته پزشکی را انتخاب کنم حتماً این رشته را با همه سختیهایش انتخاب میکنم.
ضمن تبریک روز پدر به همه پدران ایران زمین معتقدم پدران باید وقت بیشتری را برای خانواده بگذارند و من سعی کردهام بهترین لحظاتم را در کنار خانواده باشم. همه لحظات برای من خاطره است، رضایت بیمارانم در مسئولیت اجتماعی بهترین خاطره برای من است و وقتی در مجمع با کمک خیرین میتوانیم مشکل و گرهای را از بیماری نیازمند حل کنیم بهترین خاطره و لحظه برای من رقم میخورد.
فاطمه رحمتی
انتهای پیام
