شعبان برای سلوککننده به خداوند متعال یکی از منازل عمر محسوب میشود که بزرگان برای استفاده از لحظه لحظههای این ماه شریف توصیهها و سفارشهایی دارند که نشان از شآن والا و فضیلت بزرگ این ماه است.

به گزارش ایکنا از کرمانشاه، شعبان برای سلوککننده به خداوند متعال یکی از منازل عمر محسوب میشود که بزرگان برای استفاده از لحظه لحظههای این ماه شریف توصیهها و سفارشهایی دارند که نشان از شآن والا و فضیلت بزرگ این ماه است.
میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در المراقبات میگوید:
در شأن این ماه همین بس که ماه رسول خدا(ص) است و آن حضرت در خصوص آن چنین فرموده است: به درستی که شعبان، ماه من است. خدا رحمت آورد بر کسی که مرا در ماهم یاری رساند.
«مناجات شعبانیه» در نزد اهلش مناجاتی عزیز است و از اینرو به شعبان انس مییابند، بلکه انتظارش را کشیده، مشتاق حلولش میگردند و به درستی که در آن مناجات، علومی است والا از چگونگی معامله بنده با خداوند متعال و وجوه ادبورزی در طریقه معرفت حق و نیز مسئلت و دعا و استغفار به درگاه خداوند متعال و استدلالهایی لطیف که برای استحکام مقام امید و رجا مناسب حال ما و نجات است و سزاورا مقام عبودیت و در آن و دلالتهای صریح واضحی وجود دارد، در خصوص معانی قرب و لقا که به سبب آن شبهههای اهل سلوک و شکهای اهل انکار و وحشت اهل تردید برطرف میشود و آنگونه که فردی از اصحاب معرفت آن را مورد تفسیر قرار داده است همانا آن اشارتی است به معرفت نفس که خود راه معرفتیابی به رب محسوب میشود؛ و کوتاه سخن آنکه: این مناجات از اعمال بسیار با اهمیت این ماه محسوب میشود، بلکه بر سالک نیاز است که برخی از فرازهای آن را در تمام ایام سال ترک نکرده و در قنوت نمازهای خود بخوانند.
انتهای پیام