سکینه عالمی، مادر شهید مهدی رجببیگی از شهدای قرآنی کشور، اول آبان دار فانی را وداع گفت. مراسم ترحیم مرحومه فردا در مسجد النبی(ص) تهران برگزار میشود.
به گزارش ایکنا، شهید مهدی رجببیگی (متولد 1336، شهرستان دامغان) از دانشجویان پیرو خط امام(ره) و دانشجوی ممتاز دانشکده فنی تهران، از جمله نیروهای جوان و انقلابی بود که 13 آبان سال 58 با تنی چند از دانشجویان، در تسخیر لانه جاسوسی آمریکا و برملا شدن بسیاری از اسناد و مدارک، پرده از توطئه و دسیسه شیطان بزرگ علیه انقلاب نوپای اسلامی برداشتند.
این شهید سرافزار مهرماه سال 60 و در پی شرارت منافقین و ایجاد اغتشاش و هرج و مرج از سوی آنها در جریان مبارزات خیابانی به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
شهید مهدی رجببیگی در دامان مادری باایمان، معتقد و صبور دیده به جهان گشود؛ مادری که حال و به فاصله چند روز مانده به حماسه تاریخی که پسر شهیدش نیز یکی از بانیان آن بود و امام راحل از آن تعبیر به «انقلاب دوم» کرد، رخت سفر آخرت به تن کرد و برای دیدار با فرزند شهیدش رهسپار شد.
به پاس چنین فعالیتی مجدانه در امور قرآنی بود که کمیته شهدای قرآنی سازمان قرآن و عترت بسیج تهران، طی دو وعده به دیدار مادر این شهید بزرگوار رفته بود؛ یکی دیماه سال 96 و دیگری بهمنماه سال گذشته:
پیکر این مادر شهید، روز گذشته جمعه دوم آبانماه تشییع و در قطعه 57 بهشت زهرای تهران، به خاک سپرده شد و مجلس ترحیم این مرحومه نیز فردا یکشنبه 4 آبان از ساعت 16 تا 17:30 در مسجدالنبی (ص)، خیابان کارگر شمالی تهران برگزار خواهد شد.
در ادامه با توجه به اهتمام و علاقهای که شهید رجب بیگی به امر قرائت قرآن داشت، دستنوشتههای او پیرامون اهمیت قرائت قرآن از نظر میگذرد؛
آنگاه که درون خویش را از خود تهی یافتی و بیرون را خالی از خدا ...
«قرآن بخوان»
آنگاه که در دریای خروشان زندگی، در چنگال طوفان جهل و ترس اسیر شدی، و ساحل صلاح و صلح و کشتی نجات و رهایی را آرزو کردی...
«قرآن بخوان»
آنگاه که عقلت، احساساتت را به بند کشید و «فکرت» عشقت را و قوه پیوستن به یزدان با نیروی عرفان را، از دست دادی...
«قرآن بخوان»
آنگاه که در کوچه باغهای یأس، حیران و سرگردان، ناامید و پریشان، در جستجوی قطرهای آب، کشتزار خشک و قحطی زده اندیشهات را تسلی میدهی، از دریای بیکران امید لختی برگیر و ...
«قرآن بخوان»
آنگاه که، مرگ را «ختم»، و معاد را، «وهم»، و پندار خود را، «حتم» یافتی، ...
«قرآن بخوان»
آنگاه که غرور، وجودت را گرفت و تفاخر شعورت را، ذلت خویش را عزت یافتی، و نخوت خویش را، همت...
«قرآن بخوان»
آنگاه كه از فرط جهالت، امانت را از ياد بردی و به خيال سعادت، اسير ضلالت گشتی...
«قرآن بخوان»
آنگاه كه خود را خدا يافتی يا خدا را جدا از خود و يكی بودن شرك را توحيد پنداشتی و شمع را خورشيد...
«قرآن بخوان»
آنگاه که مرگ خود را دور دیدی، و حیات خویش را جاوید یافتی، و دنیا و آخرت را جدا از هم...
«قرآن بخوان»
آنگاه که از درستی گسستی، و بر مرکب سستی نشستی، و به پستی پیوستی و در منجلاب تباهی، رهایی را خواستی...
«قرآن بخوان»
انتهای پیام