حکیم به تمام معنا + فیلم

به گزارش ایکنا از آذربایجان‌شرقی، آيت‌الله محمد‌اسماعيل صائنی، در فروردين ۱۳۱۱ در شهر زنجان ديده به جهان گشود. تحصيلات اوليه خود را در شهر زنجان با حضور در مدارس جديد آن زمان آغاز كرد و پس از اتمام دوره ابتدايی وارد دبيرستان شد و در اين زمان به‌طور همزمان تحصيلات خود را در مدرسه و حوزه علميه ادامه داد. موفق شد در اندک زمانی با استفاده از حضور پدر خود و ساير اساتيد حوزوی زنجان، علومی همچون ادبيات عرب، منطق، فقه، اصول و غيره را فرا گيرد. او فلسفه و فقه عالی را نيز در همان‌جا فرا گرفت. آيت‌الله صائنی در سال ۱۳۲۹ به توصيه پدرش برای ادامه تحصيل وارد حوزه علميه قم شد. تحصيلات خود را نزد اساتيد معروف حوزه علميه فرا گرفت.

آیت‌الله صائنی سطوح عالی تحصیلات خود را نزد اساتید معروف حوزه علمیه فرا گرفت. او ابتدا رسائل و مکاسب شیخ انصاری و کفایه الاصول آخوند را نزد آیت‌الله مجاهدی، درس خارج و فقه و اصول را نزد آیت‌الله سلطانی و شیخ عبدالجواد اصفهانی، جلد دوم کفایه درس خارج را نزد آیت‌الله خمینی و عمده درس خارج را از آیت‌الله محقق داماد که از مدرسین معروف حوزه علمیه بود فراگرفت. علاوه بر آن، مدتی در درس خارج آیت‌الله بروجردی نیز شرکت کرد و هیئت و ریاضیات را نزد شیخ محمدعلی اردبیلی و اسفار را از سید ابوالحسن قزوینی فرا گرفت.
 
او در یک دوره درس خارج عروه که علامه طباطبایی به‌طور خصوصی با تعداد محدودی از فراگیران در منزل درس می‌داد شرکت کرد و درایه، هیئت، نجوم، عمده علوم عقلی، منظومه الهیات شفاء، یک دوره کامل اسفار و در عرفان نظری، فصوص الحکم محی الدین عربی و مصباح الانس را در نزد علامه طباطبایی خواند. آیت‌الله صائنی در عرفان عملی شاگرد علامه طباطبایی و برادر او سیدحسن الهی بود. همچنین جلساتی در منزل علامه طباطبایی تشکیل می‌شد که درباره مسائل فلسفی و اعتقادی بود و اداره آنها از نظر تعیین وقت برعهده آیت‌الله صائنی بود که نتیجه آن جلسات کتاب‌های روش رئالیسم و کتاب بدایه الحکمه و نهایه الحکمه، اثر علامه طباطبایی شد.
 
 در سال ۱۳۴۴ به درخواست مردم زنجان و فتوای آیت‌الله میلانی مبنی بر ماندن در زنجان بر خلاف میل خود و آیت‌الله خمینی(ره) و علامه طباطبایی و آیت‌الله محقق داماد در زنجان اقامت کرد. او در طول این مدت چند دوره کامل تفسیر، فقه، اصول، یک دوره نهج‌البلاغه و یک دوره توحید صدوق را تدریس کرد. این عالم بزرگوار سرانجام پس از عمری خدمت به ساحت دین و ترویج مذهب، در هفدهم تیرماه 1377 ش برابر با پانزدهم ربیع‏‌الاول 1419ق در 66 سالگی دار فانی را وداع گفت و پس از تشییع باشکوه، در زنجان به خاک سپرده شد.