حجتالاسلام علی ابوالحسنی(منذر) مورخی خبیر و متفکری بصیر، از سلسله جنبانان مواجهه با انحرافات فکری و سیاسی در دوران معاصر بهشمار میرفت که همواره در رصدخانه معرفت مستقر بود و همچون دیدهبانی بیدار، به پایش اوضاع جامعه میپرداخت و با هوشمندی، مسائل روز را تجزیه و تحلیل میکرد.

به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، علی ابوالحسنی متخلص به منذر در سال 1334 در یک خانواده روحانی در تهران متولد شد. پدرش مرحوم حجتالاسلام حاج شیخ محمد ابوالحسنی از روحانیان وارسته و خدوم بهشمار میرفت. پس از اخذ دیپلم وارد دانشگاه علم و صنعت تهران شد، ولی از آنجا که دل در گرو تحصیلات حوزوی داشت، به حوزه علمیه قم رفت و از محضر استادان بنامی بهره برد. از برخی اساتید بهصورت غیر رسمی بهره وافر برد که از آن جمله میتوان به آیتالله شیخ حسین لنکرانی در تاریخ سیاست، تفسیر و ادبیات، سید محمد کاظم قزوینی در معارف اسلامی و ولایت، سید احمد فردید و رضا داوری اردکانی در غربشناسی اشاره کرد.
مرحوم ابوالحسنی مدرک سطح ۴ حوزه را نیز اخذ کرد. استاد منذر از ابتدای جوانی به نگارش و تألیف کتاب پرداخت و با توجه به شرایط قبل از انقلاب، همچون یک دیدهبان بیدار به رصد شرایط فرهنگی کشور پرداخت و بر آن مبنا تکاپوی علمی و قلمی خویش را بر گسترش فرهنگ اسلامی متمرکز ساخت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز ایشان، فعالیتهای قلمی خود را در عرصههای مختلف تداوم و توسعه بخشید و نشان داد که در تحقیق و پژوهش صاحب سبک است و نگاهی دقیق و منحصر به فرد دارد. حاصل تلاشهای قلمی او تألیف حدود ۴۰ عنوان کتاب و دهها مقاله و مصاحبه در حوزههای مختلف فرهنگ اسلامی و تاریخ ایران و جهان است.
ایشان همچنین تألیف مجموعهای پیرامون ابعاد مختلف شخصیت مرجع شهید، آیتالله العظمی علامه شیخ فضل الله نوری، شهید رابع را وجهه همت خویش قرار داده بود که ۷ جلد آن انتشار یافت. او كه سالها سابقه تدریس و پژوهش در مؤسسه امام خمینی(ره) و مؤسسه امام صادق(ع) را داشت در تاریخ 4 اسفند سال 1390 گذشته چهره در نقاب خاک كشید.