الگوی دیجیتالی والدین در تربیت فرزند
والدین امروز نه تنها نقش هدایتگر، که نخستین الگوی زیست دیجیتالی فرزندان خود هستند و رفتارهای آنلاین آنها، نخستین درسهای کودک از مرزهای مجازی، حریم خصوصی و تعادل در زندگی در عصر فناوری است.
به گزارش ایکنا؛ در دنیای امروز، رفتار دیجیتالی والدین بهطور مستقیم بر فرزندان تأثیر میگذارد. نحوه تعامل ما با فناوری میتواند هم فرصتی برای آموزش و هم تهدیدی برای رابطه خانوادگی باشد. در ادامه به رفتارهای مثبت و خطرناک والدین در فضای مجازی و راهکارهای نظارت متناسب با سن فرزندان میپردازیم.
والدین با رعایت این رفتارهای مثبت دیجیتالی، فضای امنتری ایجاد میکنند:
گوشی خود را در زمان حضور خانواده و گفتوگو روی حالت «سکوت» قرار میدهند.
پیش از انتشار عکس فرزند در فضای مجازی، از او اجازه میگیرند.
به حریم خصوصی فرزند احترام گذاشته و بدون توافق به چتهای شخصی او وارد نمیشوند.
در مدیریت زمان استفاده از صفحات نمایش، الگوی مناسبی هستند.
برخی از رفتارهای خطرناک دیجیتالی والدین عبارتند از؛
در حضور فرزند، مدام نوتیفیکیشنهای خود را چک میکنند.
لحظات خصوصی زندگی کودک را به صورت بیرویه و بدون رعایت حریم او، در فضای مجازی به اشتراک میگذارند.
در زمان صرف غذا یا گفتوگوی خانوادگی، از گوشی همراه استفاده میکنند.
در برابر خطاهای دیجیتالی فرزند، واکنشهایی تند و غیرمنطقی نشان میدهند.
نظارت بر استفاده از گوشی همراه براساس گروه سنی
زیر ۷ سال: گوشی باید کاملاً مشترک باشد، زمان استفاده کوتاه و محتوا انتخابشده و آموزشی باشد.
۷ تا ۹ سال: هنوز گوشی شخصی توصیه نمیشود. در صورت استفاده، حضور والدین و توضیح ساده درباره محتوای نامناسب ضروری است.
۹ تا ۱۲ سال: در صورت داشتن گوشی شخصی، نظارت باید شفاف باشد؛ شامل کنترل والدین با اطلاع کودک، قوانین مشخص و گفتوگوی منظم.
نوجوانی: کنترل مستقیم کمتر و گفتوگو و اعتماد بیشتر باشد و نظارت نامرئی، توافق دوطرفه و تقویت مسئولیتپذیری جایگزین چک کردن مداوم شود.
انتهای پیام
